کوچک شدن کره ماه؛ بررسی علت کاهش ۴۵ متری شعاع قمر زمین

تحقیقات جدید بر پایه داده‌های ماهواره‌ای نشان می‌دهد که کره ماه در طول میلیون‌ها سال، دچار تغییرات ابعادی شده و به دلیل فرآیندهای درونی، کوچک‌تر شده است. این پدیده که سرعت بسیار کمی دارد، می‌تواند پیامدهای زمین‌شناختی مهمی برای آینده حضور انسان در فضا داشته باشد.

علت کوچک شدن ماه و سرعت این فرآیند

بر اساس نتایج منتشر شده در نشریه The Planetary Science Journal، شعاع ماه طی بازه زمانی ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیون سال اخیر، حدود ۴۵ متر کاهش یافته است. پژوهشگران معتقدند این انقباض ناشی از سرد شدن هسته ماه است که منجر به کاهش حجم آن می‌شود.

این تغییرات فیزیکی به قدری کند هستند که در مقیاس انسانی قابل درک نیستند. جزئیات این نرخ تغییرات در جدول زیر آمده است:

گسل‌های جدید و خطرات لرزه‌ای در سطح ماه

برخلاف زمین که دارای صفحات تکتونیکی است، کره ماه پوسته یکپارچه‌ای دارد. این امر باعث می‌شود که انقباض درونی مستقیماً منجر به ترک خوردن سطح و ایجاد گسل‌های جدید شود. دانشمندان تاکنون بیش از ۱۰ هزار گسل جوان را در سطح این جرم آسمانی شناسایی کرده‌اند.

«تعداد گسل‌های جوانی که در تصاویر دوربین مدارگرد مشاهده کردیم، بسیار فراتر از تصورات قبلی ما بود. با ادامه سرد شدن هسته، انتظار می‌رود گسل‌های جدیدی شکل بگیرند که این فرایند همچنان ادامه دارد.»

این فعالیت‌های لرزه‌ای می‌تواند برای ایمنی پایگاه‌های فضایی و جان فضانوردان در آینده بسیار حیاتی باشد. مناطقی که پوسته نازک‌تری دارند، با خطر بیشتری از وقوع زلزله‌های قمری روبرو هستند.

نتیجه‌گیری

در نهایت، اگرچه کوچک شدن کره ماه فرآیندی بسیار کند است، اما شناسایی گسل‌های گسترده نشان می‌دهد که ماه همچنان یک جرم پویا و در حال تغییر است. پایش دقیق این تغییرات برای موفقیت ماموریت‌های فضایی آینده از اهمیت بالایی برخوردار است.