پزشکیان در اجلاس تنوع زیستی: مقابله با اکوساید و حمایت از کشورهای تحت تحریم

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور جمهوری اسلامی ایران، در جریان سخنرانی خود در اجلاس سران هفدهمین کنفرانس کنوانسیون تنوع زیستی، بر لزوم حمایت بین‌المللی از اکوسیستم‌های آسیب‌دیده ناشی از جنگ و تحریم‌ها تأکید کرد. وی با اشاره به جایگاه استراتژیک ایران در حفاظت از طبیعت، خواستار ایجاد سازوکارهای شفاف برای جبران خسارات زیست‌محیطی شد.

محکومیت اکوساید و پیامدهای مخرب جنگ بر طبیعت

رئیس‌جمهور ایران در نشست برگزار شده در ایروان، جنگ‌های تجاوزکارانه را عامل مستقیم نابودی میراث طبیعی جهان دانست. وی با استفاده از واژه «اکوساید» یا نسل‌کشی زیست‌محیطی، از جامعه جهانی خواست تا آسیب‌های ناشی از درگیری‌های مسلحانه را نادیده نگیرد.

به گفته وی، جنگ تنها به زیرساخت‌های انسانی آسیب نمی‌زند، بلکه با سوزاندن جنگل‌ها، تخریب تالاب‌ها و آلوده کردن خاک و آب، چرخه حیات را مختل می‌کند. پزشکیان با اشاره به وضعیت غزه، تأکید کرد که بخشی از خاک این منطقه ممکن است تا صدها سال آینده توانایی میزبانی از حیات را نداشته باشد.

دیپلماسی صلح و ضرورت عدالت محیط‌زیستی

در سخنان رئیس‌جمهور، تنوع زیستی به عنوان یکی از ارکان مهم «دیپلماسی صلح» معرفی شد. وی معتقد است همکاری‌های زیست‌محیطی می‌تواند پلی میان ملت‌ها در مناطق بحرانی باشد تا مسیر صلح و امنیت هموار گردد.

وی همچنین بر مفاهیم زیر تأکید کرد:

• عدالت محیط‌زیستی: کشورهای در حال توسعه نباید بار مضاعف هزینه‌های جنگ و تغییر اقلیم را تحمل کنند.
• دسترسی به فناوری: انتقال دانش و ابزارهای نوین برای حفاظت از گونه‌ها ضروری است.
• حمایت مالی: منابع مالی باید به شکلی عادلانه و متناسب با نیازهای واقعی در اختیار کشورها قرار گیرد.

تعهد ایران به حفاظت از میراث طبیعی

رئیس‌جمهور با اشاره به پیشینه کهن ایران در احترام به طبیعت، تأکید کرد که جمهوری اسلامی ایران از نخستین اعضای این کنوانسیون بوده و برنامه‌های ملی دقیقی برای حفاظت از ذخایر ژنتیکی و اکوسیستم‌های متنوع خود، از جنگل‌های هیرکانی تا سواحل خلیج فارس، در دستور کار دارد.

«کشورهایی که تحت تحریم‌های اقتصادی هستند یا در معرض تجاوزات نظامی قرار دارند، نباید به‌تنهایی هزینه‌های زیست‌محیطی جنگ‌هایی را که آغازگر آن نبوده‌اند، بپردازند.»

در پایان، وی از سازمان ملل و نهادهای مالی بین‌المللی خواست تا سازوکارهای ارزیابی خسارات و احیای اکوسیستم‌های آسیب‌دیده را در اولویت قرار دهند تا حفاظت از تنوع زیستی از سطح مذاکرات فراتر رفته و به عمل تبدیل شود.