مرگ نئاندرتال در غار شانه‌در؛ کشف قدیمی‌ترین مدرک اصابت نیزه به بدن انسان

باستان‌شناسان با بررسی بقایای استخوانی کشف‌شده در غار شانه‌در، به نتایج تکان‌دهنده‌ای درباره نحوه مرگ و زندگی نئاندرتال‌ها دست یافته‌اند. یافته‌های جدید نشان می‌دهد که یک فرد نئاندرتال در حدود ۷۵ هزار سال پیش، احتمالاً بر اثر اصابت یک نیزه چوبی جان خود را از دست داده است.

جزئیات مرگ مرموز در غار شانه‌در

پژوهشگران دانشگاه کمبریج پس از بررسی دقیق استخوان‌های فردی که به «شانه‌در A» معروف شده، متوجه وجود یک سوراخ گرد به قطر ۱.۵ سانتی‌متر در استخوان کتف او شدند. این آسیب که با دقت بسیار بالا بررسی شده، نشان‌دهنده ورود یک جسم نافذ با سرعت زیاد به بدن بوده است.

بر اساس تحلیل‌های انجام شده، ویژگی‌های این زخم با جراحات ناشی از نیزه‌های چوبی مطابقت دارد تا سلاح‌های دارای نوک سنگی. این موضوع دو فرضیه اصلی را مطرح می‌کند:

• درگیری خشونت‌آمیز: احتمال حمله هدفمند از سوی سایر اعضای گروه یا گروه‌های دیگر.
• حادثه شکار: احتمال اصابت نیزه در جریان یک فعالیت شکار در طبیعت.

شواهد مراقبت و ساختار اجتماعی نئاندرتال‌ها

یکی از جنبه‌های بسیار مهم این کشف، تحلیل وضعیت سلامت این فرد در دوران حیات بوده است. بررسی دندان‌های «شانه‌در A» نشان می‌دهد که او در گذشته دچار جراحات شدیدی در ناحیه صورت شده بود که منجر به شکستگی دندان‌ها می‌گشته است.

«این فرد برای مدت طولانی با وجود دردهای شدید و دشواری در ارتباطات، زنده مانده است؛ این امر مستلزم حمایت و مراقبت مستمر از سوی سایر اعضای گروه نئاندرتال بوده است.»

این یافته‌ها ثابت می‌کند که نئاندرتال‌ها برخلاف تصورات قدیمی، دارای ساختارهای اجتماعی پیچیده و رفتارهای همدلانه برای حمایت از افراد آسیب‌دیده بوده‌اند.

اهمیت باستان‌شناسی در منطقه کردستان عراق

محوطه باستان‌شناسی شانه‌در همواره به دلیل شواهد مربوط به دفن هدفمند مردگان مورد توجه بوده است. کشف این استخوان‌ها که در سال ۲۰۱۹ به دست آمده بود، دریچه‌ای جدید برای درک تعاملات پیچیده میان انسان‌های منقرض‌شده و انسان‌های مدرن باز می‌کند.

در نهایت، این کشف نشان می‌دهد که زندگی نئاندرتال‌ها بسیار فراتر از یک زیست ساده بوده و آن‌ها دارای مفاهیم عمیقی در مورد مرگ، دفن و مراقبت‌های اجتماعی بوده‌اند که با دقت علمی در حال بازسازی است.