کشف نخستین ستاره سبز در تاریخ؛ وقتی کوتوله‌های سفید از سیارات تغذیه می‌کنند

در یک کشف خیره‌کننده که قوانین کلاسیک ستاره‌شناسی را به چالش می‌کشد، اخترشناسان موفق شدند برای نخستین بار در تاریخ، وجود یک ستاره سبز را در اعماق فضا ردیابی کنند. این پدیده که برخلاف انتظار علمی پیش آمده، نشان‌دهنده پیچیدگی‌های غیرمنتظره در تکامل بقایای ستاره‌ای است.

شکستن مرزهای رنگ‌شناسی در نجوم

در دنیای ستاره‌شناسی، رنگ معمولاً بازتاب‌دهنده دمای جسم است؛ ستاره‌های سرد نارنجی، ستاره‌های مشابه خورشید سفید و ستاره‌های بسیار داغ نیز آبی به نظر می‌رسند. اما پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که کوتوله‌های سفید، یعنی هسته‌های فروپاشیده ستاره‌هایی که سوخت خود را تمام کرده‌اند، می‌توانند طیف رنگی متنوعی از جمله سبز، صورتی و بنفش را از خود ساطع کنند.

«مارک هالندز»، سرپرست تیم پژوهشی از دانشگاه وارویک، تأکید می‌کند که برخلاف تصورات پیشین، این اجرام فوق‌العاده چگال رفتاری فراتر از یک تابشگر حرارتی ساده دارند و رنگ‌های غیرمنتظره‌ای را تولید می‌کنند که فراتر از مدل‌های دمایی سنتی است.

چگونه یک ستاره سبز می‌شود؟

عامل اصلی این تغییر رنگ، چگالی بسیار بالای این ستاره‌ها و واکنش‌های شیمیایی در لایه‌های بیرونی آن‌هاست. کوتوله‌های سفید با چگالی بسیار بیشتر از خورشید، می‌توانند عناصری را جذب کنند که طیف نوری آن‌ها را تغییر می‌دهد.

فرآیند تغییر رنگ شامل مراحل زیر است:

• بلعیدن سیارات: ستاره با جذب مواد سنگی از سیارات اطراف خود تغذیه می‌کند.
• غنی‌سازی جوّ: ورود عناصری مانند کلسیم، سدیم و لیتیوم به جوّ ستاره.
• تغییر طیف نوری: واکنش پلاسمای متراکم هلیوم با این عناصر و تولید رنگ‌های جدید.

معرفی ستاره مرموز WD J1330+6435

نمونه بارز این پدیده، ستاره‌ای با نام علمی WD J1330+6435 است. این کوتوله سفید که در فاصله تقریبی ۳۲۶ سال نوری از زمین قرار دارد، به دلیل جذب مداوم مواد از سیاره همراه خود، به رنگ سبز درآمده است.

این کشف نه تنها دانش ما را درباره چگالی ستاره‌ها گسترش می‌دهد، بلکه نشان می‌دهد که جهان با فرآیندهای بازیافت مواد از سیارات، رنگ‌های بسیار زیباتر و پیچیده‌تری نسبت به مدل‌های کلاسیک دارد.