کوتوله‌های سفید؛ کشف ستاره‌های سبز، صورتی و بنفش در اعماق فضا

پژوهش‌های اخیر در حوزه نجوم نشان می‌دهد که کوتوله‌های سفید، که پیش‌تر تنها به رنگ‌های سفید یا آبی کم‌رنگ شناخته می‌شدند، می‌توانند طیف رنگی بسیار متنوع و غیرمنتظره‌ای از جمله سبز، صورتی و بنفش داشته باشند. این یافته جدید، تصورات سنتی از رفتار ستاره‌های سرد و متراکم را به چالش کشیده است.

چرا رنگ کوتوله‌های سفید متفاوت است؟

برخلاف ستاره‌های معمولی که رنگ آن‌ها مستقیماً با دمای سطح در ارتباط است، در کوتوله‌های سفید چگالی بسیار بالا نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند. چگالی این اجرام، اگرچه مشابه آب روی زمین است، اما نسبت به سطح خورشید میلیون‌ها برابر بیشتر است.

این شرایط استثنایی باعث می‌شود عناصر کمیابی مانند کربن، کلسیم و سدیم با پلاسمای هلیوم در تعامل باشند. این فرآیند شیمیایی، نور را در طیف‌های رنگی متفاوتی جذب می‌کند و باعث می‌شود ستاره از حالت تابشگر کامل خارج شده و رنگ‌های جدیدی از خود نشان دهد.

عوامل موثر بر تنوع رنگی:

• کربن بالا: منجر به درخشش صورتی یا بنفش می‌شود.
• مواد سنگی و کلسیم: ایجاد رنگ سبز یا لیمویی.
• هیدروژن و هلیوم متراکم: ایجاد رنگ فیروزه‌ای یا آبی روشن.

نمونه‌های عجیب در کهکشان

اخترشناسان در این مطالعه، نمونه‌های بسیار جالبی را شناسایی کرده‌اند که فراتر از مدل‌های ریاضی پیش‌بینی شده بودند:

به عنوان مثال، ستاره WD J1330+6435 به دلیل جذب بخش نارنجی طیف توسط سدیم، ظاهری سبز و شبیه به داستان‌های علمی‌تخیلی پیدا کرده است. همچنین ستاره WD J1011+2845 که در فاصله ۴۸ سال نوری قرار دارد، به دلیل حضور کربن در لایه‌های سطحی، رنگی صورتی با ته‌رنگ سالمونی دارد.

"این ستاره‌های فوق‌العاده متراکم می‌توانند رنگ‌هایی تولید کنند که هیچ‌کس انتظارشان را نداشت و برخی از آن‌ها واقعاً شگفت‌انگیز هستند."

مارک هالندز، پژوهشگر دانشگاه وارویک، بر این نکته تاکید دارد که این کشف نشان می‌دهد بقایای ستاره‌ای رنگارنگ در پهنه کیهان بسیار فراوان‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شد.