احمد معبودی: سینمای کوتاه مسیری برای تمرین و رسیدن به سینمای بلند است

احمد معبودی، کارگردان فیلم کوتاه «زقوم»، در گفتگو با رسانه‌های هنری بر لزوم بازگشت به اصل سرگرم‌سازی در سینما تأکید کرد و سینمای کوتاه را بستری حیاتی برای تمرین و آمادگی جهت ورود به دنیای سینمای بلند دانست.

چالش‌های قصه‌گویی و ضرورت پایان‌بندی در سینمای کوتاه

معبودی با اشاره به دشواری‌های روایت در بازه‌های زمانی کوتاه، معتقد است که بسیاری از فیلم‌سازان به دلیل ضعف در مهارت‌های قصه‌گویی، از پایان‌بندی‌های باز و مبهم استفاده می‌کنند. او بر این باور است که یک اثر سینمایی، چه کوتاه و چه بلند، باید ساختاری کلاسیک شامل شروع، میانه و پایان مشخص داشته باشد.

وی با ذکر نمونه‌هایی از آثار موفق ایرانی، خاطرنشان کرد که داشتن یک پایان‌بندی مقتدرانه، نشان‌دهنده قدرت نویسندگی و کارگردانی است. او افزود:

"برخی تصور می‌کنند به دلیل کوتاه بودن زمان اثر، می‌توان روایت را در میانه رها کرد، اما این رویکرد تنها باعث تضعیف کیفیت فیلم‌نامه می‌شود."

تقابل فرم و محتوا؛ نقد رویکرد فرمالیستی

یکی از محورهای اصلی گفتگو، نقد وضعیت فعلی تولیدات سینمایی بود. معبودی معتقد است پیشرفت تکنولوژی باعث شده تا برخی فیلم‌سازان تنها به خلق تصاویر زیبا بپردازند، بدون آنکه محتوای قابل درک یا قصه‌ای منسجم در پی داشته باشند.

او در این باره گفت:

• فرمالیسم افراطی: تمرکز بیش از حد بر تصویر به قیمت از دست رفتن درک مخاطب.
• عدم تعادل: جدایی میان فرم و محتوا که منجر به سردرگمی بیننده می‌شود.
• رسالت سینما: ضرورت بازگشت به هدف اصلی، یعنی ایجاد سرگرمی و ارتباط با مخاطب.

تأثیر رویدادهای جهانی بر فیلم «زقوم»

کارگردان فیلم «زقوم» که در چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور دارد، از تأثیر عمیق حوادث جاری در غزه بر روند نگارش فیلم‌نامه خود سخن گفت. او اشاره کرد که اگرچه فیلم دارای لایه‌های داستانی متعددی است، اما رگه‌هایی از تأثر از وقایع غزه در بطن اثر گنجانده شده است.

در نهایت، معبودی سینمای کوتاه را نه یک مقصد نهایی، بلکه مرحله‌ای از رشد هنری دانست که هر فیلم‌ساز باید با جدیت از آن برای بیان دیدگاه‌های شخصی خود عبور کند.