گرگ‌ها هم مثل سگ‌ها بوی ترس انسان را تشخیص می‌دهند؛ کشف ریشه ژنتیکی عواطف

تحقیقات جدید در حوزه زیست‌شناسی نشان می‌دهد که گرگ‌ها هم مثل سگ‌ها قادرند از طریق حس بویایی، تغییرات شیمیایی ناشی از ترس در بدن انسان را شناسایی کنند. این کشف مهم می‌تواند درک ما را از تاریخچه تکاملی و ارتباط میان انسان و جانوران تغییر دهد.

شناسایی نشانه‌های شیمیایی عواطف توسط گرگ‌ها

برخلاف تصور عمومی که این توانایی را صرفاً حاصل آموزش و زندگی در کنار انسان می‌دانست، پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهند که این حساسیت احتمالاً پیش از فرآیند اهلی‌شدن سگ‌ها در اجداد مشترک آن‌ها شکل گرفته است. در واقع، گرگ‌ها هم مثل سگ‌ها به تغییرات ناخودآگاه در رایحه بدن انسان واکنش نشان می‌دهند.

در این مطالعه که در نشریه Animal Cognition منتشر شده، محققان از نمونه‌های عرق ۱۰ فرد استفاده کردند. این افراد پس از تماشای دو نوع محتوای متفاوت، یعنی یک مستند آرامش‌بخش و یک فیلم ترسناک، مورد آزمایش قرار گرفتند تا واکنش حیوانات به بوی مرتبط با ترس سنجیده شود.

جزئیات آزمایش و واکنش‌های رفتاری

پژوهشگران نمونه‌های عرق را در معرض ۱۱ سگ و ۸ گرگ قرار دادند. نکته حائز اهمیت این است که تمامی این حیوانات در اسارت بزرگ شده بودند و با انسان‌ها آشنایی داشتند. نتایج به دست آمده نشان داد که:

• حیوانات در مواجهه با بوی مرتبط با ترس، زمان کمتری را در نزدیکی نمونه‌ها سپری کردند.
• میزان توجه حیوانات به مراقبان خود پس از استشمام بوی ترس افزایش یافت.
• واکنش‌های رفتاری در هر دو گروه سگ و گرگ، در مقایسه با بوی خنثی، بسیار مشابه بود.

این شباهت رفتاری تأکید می‌کند که گرگ‌ها هم مثل سگ‌ها، سیستم پردازش شیمیایی بسیار دقیقی برای درک حالات عاطفی محیط پیرامون خود دارند.

محدودیت‌های تحقیق و چشم‌انداز آینده

با وجود نتایج هیجان‌انگیز، متخصصان بر این نکته تأکید دارند که از آنجایی که گرگ‌های شرکت‌کننده در این آزمایش در اسارت بودند، نمی‌توان با قطعیت مطلق گفت که گرگ‌های وحشی نیز دقیقاً همین واکنش را نشان می‌دهند. با این حال، این مطالعه گام بزرگی در اثبات این فرضیه است که توانایی تشخیص عواطف از طریق بو، یک ویژگی باستانی و ژنتیکی است.

«این یافته‌ها نشان می‌دهد که حساسیت به علائم شیمیایی عواطف انسان، احتمالاً ریشه در دوران پیش از اهلی‌سازی دارد.»

در نهایت، این پژوهش نشان داد که ارتباط میان انسان و جانوران، فراتر از رفتارهای بصری و شنیداری، از طریق پیام‌های شیمیایی پیچیده‌ای که در عرق و پوست رها می‌شوند، برقرار است.