یونس شکرخواه: اتکای بیش از حد به هوش مصنوعی در سینما، اصالت انسانی را تهدید می‌کند

در نشست تخصصی چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، یونس شکرخواه با تحلیل ابعاد مختلف ورود فناوری‌های نوین به صنعت هنر، نسبت میان هوش مصنوعی و سینما را چالشی بنیادین برای حفظ اصالت انسانی دانست.

ماهیت هوش مصنوعی در فرآیند فیلمسازی

یونس شکرخواه، استاد برجسته ارتباطات، در نشست «سینما و هوش مصنوعی» تأکید کرد که این فناوری نباید به عنوان یک موجودیت جداگانه نگریسته شود، بلکه باید به عنوان عنصری نامحسوس در مراحل پیش از تولید و تولید رصد گردد. وی خاطرنشان کرد که هوش مصنوعی برخلاف تصور عمومی، یک خالق مستقل نیست؛ بلکه سیستمی است که با ترکیب داده‌های موجود در فضای وب، نتایج را بازتاب می‌دهد.

"وقتی با هوش مصنوعی گفتگو می‌کنیم، در واقع با هزاران الگوریتم در پشت صحنه روبه‌رو هستیم که صرفاً داده‌های دیگران را بازآرایی می‌کنند."

دو طیف اصلی در سینمای هوش مصنوعی

بر اساس تحلیل‌های ارائه شده در این نشست، آثار سینمایی که با این فناوری پیوند دارند را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:

• تجسم خواسته‌های انسانی: آثاری که از الگوهایی مانند بتمن یا اسپایدرمن برای نمایش قدرت و دگرسازی استفاده می‌کنند.
• چالش‌های وجودی (اگزیستانسیالیسم): آثاری نظیر ماتریکس که مفهوم آگاهی، هویت و موجودیت انسان را به چالش می‌کشند.

این استاد ارتباطات همچنین به ترس از ناشناخته‌ها در این ژانر اشاره کرد که در آن مرز میان موجود هوشمند و ابزار به شکلی مبهم و گاه وحشتناک کمرنگ می‌شود.

تأثیر بر صنایع وابسته و آینده مشاغل

ورود هوش مصنوعی به حوزه‌هایی نظیر دوبله و صداپیشگی، دگرگونی‌های ساختاری بزرگی را ایجاد کرده است. توانایی سیستم‌ها در تبدیل فوری صدا به زبان‌های مختلف، آینده شغلی بسیاری از متخصصان این حوزه را با پرسش‌های حقوقی و ساختاری روبرو کرده است.

نتیجه‌گیری: ضرورت حفظ اصالت انسانی

در نهایت، یونس شکرخواه هشدار داد که اگر فناوری نتواند زمان آزادی برای انجام کارهای مهم‌تر فراهم کند، سپردن بی‌قیدوشرط کار به ماشین یک خطا خواهد بود. اتکای مفرط به هوش مصنوعی می‌تواند منجر به از بین رفتن روح اثر و افت اصالت انسانی شود. هدف نهایی باید حفظ پیوند عمیق و معنادار میان اثر هنری و مخاطب باشد.