بحران سلامت در یمن؛ بسته شدن فرودگاه‌ها بیماران را در مرگ گرفتار کرده است

بحران گسترده در یمن و بازگشت درگیری‌های نظامی، بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن را در بن‌بستی مرگبار گرفتار کرده است. بسته شدن مسیرهای هوایی اصلی، امکان دسترسی به مراکز درمانی تخصصی در خارج از کشور را برای هزاران نفر از ساکنان این کشور قطع کرده است.

بحران انسانی؛ وقتی فرودگاه‌ها راه درمان را می‌بندند

بسیاری از شهروندان یمنی که نیاز به جراحی‌های پیچیده یا درمان‌های طولانی‌مدت دارند، اکنون با واقعیت تلخی روبرو هستند. با تعطیلی فرودگاه صنع و حملات موشکی به فرودگاه عدن، مسیرهای انتقال بیماران به خارج از مرزها تقریباً مسدود شده است.

آمارها نشان می‌دهند که حدود ۴۰۰ هزار بیمار در جریان این انسدادها آسیب دیده‌اند که از این میان، ۲۵۰ هزار نفر به‌طور جدی به درمان در خارج از کشور نیاز دارند. این وضعیت نه تنها دسترسی به جراحی را محدود کرده، بلکه باعث کمبود گسترده داروهای حیاتی نیز شده است.

کمبود دارو و فروپاشی سیستم سلامت

تداوم جنگ و محدودیت‌های جابه‌جایی، تأثیرات مخربی بر زنجیره تأمین دارو داشته است. گزارش‌های رسمی حاکی از موارد زیر است:

• کمبود شدید: بیش از ۱۶۰۰ نوع داروی مختلف در یمن با مشکل مواجه است.
• داروهای سرطان: ۱۲ نوع داروی حیاتی برای بیماران سرطانی به دلیل محدودیت‌ها وارد کشور نمی‌شوند.
• بیماری‌های خونی: ۴۰ هزار بیمار مبتلا به تلاسیمیا و کم‌خونی همولیتیک با کمبود شدید داروهای آهن‌زدای مواجه هستند.

وضعیت زیرساخت‌های درمانی در یمن به قدری وخیم است که بسیاری از بیماران حتی در مسیرهای زمینی طولانی و پرخطر برای رسیدن به فرودگاه‌های جایگزین، جان خود را از دست می‌دهند.

هزینه‌های سنگین و مسیرهای مرگبار

برای بیمارانی که موفق می‌شوند از محدودیت‌ها عبور کنند، هزینه‌های جابه‌جایی بسیار سنگین است. سفر از صنع به عدن، با وجود عبور از ده‌ها ایست بازرسی و مناطق جنگی، نیازمند صرف مبالغ هنگفتی برای اجاره خودرو، اقامت و مجوزهای امنیتی است.

این هزینه‌ها اغلب خانواده‌ها را مجبور به فروش دارایی‌های خود می‌کند و در بسیاری از موارد، بیمار پیش از رسیدن به مقصد، بر اثر شدت بیماری یا سختی مسیر جان خود را از دست می‌دهد.

نتیجه‌گیری نهایی

بحران فعلی در یمن، فراتر از یک درگیری نظامی، به یک فاجعه انسانی در حوزه سلامت تبدیل شده است. بسته شدن فرودگاه‌ها و کمبود دارو، بیماران را در میان دو انتخاب دشوار قرار داده است: انتظار برای درمان یا مواجهه با مرگ در میان جنگ و فقر.