هیدئو کوجیما: انتقاد از برچسب «شبیه‌ساز پیاده‌روی» برای بازی Death Stranding

هیدئو کوجیما، کارگردان برجسته و خالق مجموعه‌های مشهوری چون Metal Gear، در گفتگویی جنجالی به نقد نقش مخرب شبکه‌های اجتماعی و الگوریتم‌ها در شکل‌گیری برداشت‌های نادرست از آثار هنری و بازی‌های ویدیویی پرداخت.

بحران درک واقعیت در عصر شبکه‌های اجتماعی

کوجیما در گفتگو با آلخاندرو گونسالس اینیاریتو، کارگردان مطرح، بر این باور است که فضای مجازی باعث شده تا افراد بدون تجربه مستقیم یک اثر، با قطعیت درباره آن اظهارنظر کنند. او اشاره کرد که این پدیده باعث شده تا بازی Death Stranding همچنان به اشتباه در میان کاربران به عنوان یک «شبیه‌ساز پیاده‌روی» شناخته شود.

کسانی که حتی یک لحظه هم Death Stranding را تجربه نکرده بودند، طوری درباره آن نظر می‌دادند که گویی بازی را به پایان رسانده‌اند و به آن برچسب شبیه‌ساز پیاده‌روی می‌زدند. این دیدگاه سطحی هنوز هم پابرجاست و همین موضوع برای من به شدت ترسناک است.

نقش الگوریتم‌ها و تهدید هوش مصنوعی

خالق افسانه‌ای گیمینگ معتقد است که الگوریتم‌های مدرن، محتوایی را نمایش می‌دهند که صرفاً با باورهای قبلی کاربر هم‌سو است. این فرآیند باعث می‌شود مخاطبان با نظرات مخالف روبرو نشوند و فرصت بازنگینی در پیش‌داوری‌های خود را از دست بدهند. او همچنین هشدار داد که ورود هوش مصنوعی به عنوان دستیار شخصی، می‌تواند این حباب اطلاعاتی را تقویت کرده و درک انسان از واقعیت را بیش از پیش مخدوش کند.

از پیش‌بینی‌های قدیمی تا واقعیت امروز

کوجیما با یادآوری بازی Metal Gear Solid 2، خاطرنشان کرد که مفاهیمی نظیر مهندسی افکار عمومی و مدیریت اخبار جعلی که او دو دهه پیش مطرح کرده بود، اکنون به بخشی از واقعیت روزمره تبدیل شده‌اند. او تاکید می‌کند که فناوری ذاتاً مخرب نیست، اما تکیه بیش از حد به فضای مجازی می‌تواند تعاملات فیزیکی و پیوندهای انسانی را تضعیف کند.

Death Stranding 2 و پرسش‌های فلسفی جدید

این دغدغه‌های فکری، هسته اصلی روایت بازی جدید او، یعنی Death Stranding 2: On the Beach را تشکیل می‌دهد. در حالی که نسخه نخست بر اهمیت پیوند میان انسان‌ها تاکید داشت، نسخه دوم این پرسش بنیادین را مطرح می‌کند:

«آیا واقعاً کار درستی بود که همه‌چیز را به یکدیگر متصل کنیم؟»

در نهایت، کوجیما هشدار می‌دهد که فاجعه زمانی رخ می‌دهد که انسان‌ها اختیار خود را به الگوریتم‌ها می‌سپارند تا به جای آن‌ها، جهان پیرامونشان را تعریف و قضاوت کنند.