حیات دریایی خلیج مکزیک؛ آثار مخرب نشت نفت همچنان پابرجاست

نتایج یک پژوهش جامع و ۱۳ ساله نشان می‌دهد که حیات دریایی خلیج مکزیک بر اثر فاجعه نشت نفت در سال ۲۰۱۰، هنوز نتوانسته است به وضعیت سلامت پیشین بازگردد و زیست‌بوم اعماق دریا با آسیب‌های جبران‌ناپذیری روبرو است.

پیامدهای مخرب انفجار سکوی دیپ‌واتر هورایزن

در سال ۲۰۱۰، انفجار سکوی نفتی متعلق به شرکت بی‌پی (BP) که منجر به جان باختن ۱۱ کارگر شد، باعث نشت عظیم حدود پنج میلیون بشکه نفت به اقیانوس گردید. اگرچه استفاده از مواد شیمیایی پراکنده‌ساز در عمق ۱۵۰۰ متری برای مهار آلودگی سطحی انجام شد، اما این اقدام احتمالاً باعث انتقال آلودگی به لایه‌های عمیق‌تر و آسیب جدی به موجودات ساکن در اعماق شده است.

بررسی‌ها در «ناحیه‌ی گرگ‌ومیش» اقیانوس، که زیستگاه اصلی بسیاری از گونه‌هاست، تغییرات نگران‌کننده‌ای را در جمعیت جانوران نشان می‌دهد:

• کاهش ۶۳.۵ درصدی جمعیت ماهی‌ها
• کاهش ۶۲ درصدی جمعیت سخت‌پوستان
• افت حدود ۶۰ درصدی جمعیت اختاپوس‌ها و ماهی‌های مرکب

تخریب زنجیره غذایی و تهدید گونه‌های کلیدی

یکی از بحرانی‌ترین یافته‌های این تحقیق، افت شدید جمعیت کریل‌ها است. این موجودات که منبع اصلی تغذیه نهنگ‌ها محسوب می‌شوند، با ۷۲ درصد کاهش جمعیت مواجه شده‌اند. همچنین، کاهش جمعیت فانوس‌ماهیان که نقش حیاتی در انتقال انرژی بین لایه‌های مختلف آب دارند، می‌تواند کل ساختار زنجیره غذایی اقیانوس را با خطر مواجه کند.

آلودگی ماندگار در بافت‌های زیستی

پژوهشگران در این مطالعه که در ژورنال PNAS منتشر شده، ترکیبات سمی نفت را در تخم‌ها و بافت بدن ماهی‌های اعماق دریا شناسایی کرده‌اند. این موضوع نشان‌دهنده احتمال انتقال آلودگی به نسل‌های آینده است. تریسی ساتن، نویسنده اصلی این تحقیق، تأکید می‌کند که عوامل محیطی مانند دما یا اکسیژن نمی‌توانند این افت جمعیت را توجیه کنند و نشت نفت عامل اصلی است.

"اعماق دریا بسیار شکننده‌تر از آن چیزی است که ما تصور می‌کردیم."

این یافته‌ها هشدار می‌دهند که فعالیت‌های صنعتی مانند حفاری در بستر اقیانوس، آسیب‌هایی پنهان و طولانی‌مدت به اکوسیستم‌های حساس وارد می‌کند که ممکن است سال‌ها از دید عمومی پنهان بماند.