چرت زدن روزانه و خطر زوال عقل؛ یافته‌های جدید علمی

تحقیقات علمی جدید نشان می‌دهند که الگوی چرت زدن در میان سالمندان می‌تواند نشانه‌ای از تغییرات مغزی باشد. نتایج یک مطالعه گسترده حاکی از آن است که افرادی که به‌طور منظم در طول روز چرت می‌زنند، با احتمال بسیار بیشتری با چالش‌های شناختی و زوال عقل مواجه می‌شوند.

ارتباط میان چرت زدن و افزایش خطر زوال عقل

بر اساس یافته‌های منتشر شده، سالمندانی که تقریباً هر روز چرت می‌زنند، ۴۸ درصد بیشتر از سایر افراد در معرض ابتلا به زوال عقل قرار دارند. این پژوهش که توسط متخصصان دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز انجام شده، بر روی بیش از ۹۹۰ فرد بالای ۶۵ سال طی یک بازه ۱۰ ساله انجام گرفته است.

جزئیات آماری این مطالعه نشان می‌دهد که انواع مختلف خواب روزانه تأثیرات متفاوتی بر سلامت دارند:

• چرت زدن تقریباً هر روز: ۴۸٪ افزایش خطر زوال عقل
• چرت زدن‌های ناخواسته: ۳۹٪ افزایش ریسک
• خواب‌های کوتاه (زیر ۳۰ دقیقه): ۴۰٪ افزایش احتمال ابتلا

رابطه دوطرفه؛ آیا چرت زدن علت است یا معلول؟

پژوهشگران تأکید می‌کنند که نباید صرفاً چرت زدن را علت بروز بیماری دانست. در واقع، یک رابطه دوطرفه احتمال وجود دارد؛ از یک سو چرت زدن می‌تواند یک عامل خطر باشد و از سوی دیگر، فرآیند آغازین زوال عقل می‌تواند با تأثیر بر بخش‌های مسئول تنظیم بیداری در مغز، منجر به افزایش دفعات خواب روزانه شود.

"چرت زدن‌های مکرر ممکن است نشانه‌ای از تغییرات در مغز باشند، نه لزوماً علت تغییرات مغزی که به زوال عقل می‌انجامند." — آدام اسپیرا، استاد سلامت روان

اهمیت پایش رفتارهای خواب در پیشگیری

کنینگ جیانگ، پژوهشگر ارشد این مطالعه، معتقد است که بررسی الگوی چرت زدن می‌تواند به عنوان یک شاخص اولیه و در دسترس عمل کند. این امر به پزشکان اجازه می‌دهد تا سالمندان در معرض خطر را زودتر شناسایی کرده و مداخلات پیشگیرانه را به‌صورت هدفمند آغاز کنند.

با این حال، محققان هشدار می‌دهند که این مطالعه رابطه علت و معلولی قطعی را اثبات نمی‌کند و برای درک دقیق‌تر این پیوند پیچیده، انجام تحقیقات گسترده‌تر و طولانی‌مدت در آینده ضروری است.

در نهایت، اگرچه چرت زدن روزانه با افزایش ریسک بیماری‌های شناختی مرتبط است، اما این موضوع می‌تواند دریچه‌ای برای شناسایی زودهنگام آسیب‌های مغزی باشد.