استارشیپ و چالش ۲۲ پرواز؛ اختلاف نظر ناسا و اسپیس‌اکس بر سر فرود ماه

برنامه‌ی ماهواره‌ای آرتمیس با چالش‌های لجستیکی جدیدی روبرو شده است؛ جایی که برآورد تعداد پروازهای لازم برای سوخت‌رسانی به فضاپیما، به یکی از حساس‌ترین نقاط بحث میان ناسا و اسپیس‌اکس تبدیل شده است.

اختلاف نظر در مورد تعداد پروازهای استارشیپ

در نشست اخیر پنل مشورتی ایمنی هوافضا در ناسا، چارلی پرکورت، فضانورد سابق، اعلام کرد که برآوردهای جدید نشان می‌دهد برای تأمین سوخت مورد نیاز فرودگاه ماه، احتمالاً به حدود ۲۲ پرواز استارشیپ نیاز خواهد بود. این عدد نشان‌دهنده حجم عظیم عملیات لجستیکی است که باید پیش از فرستادن انسان به ماه انجام شود.

در مقابل، ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیس‌اکس، با رد این ارقام، مدعی شد که تعداد واقعی پروازها بسیار کمتر و در محدوده ۶ تا ۸ پرواز خواهد بود. این تفاوت فاحش در اعداد، نشان‌دهنده عدم قطعیت در محاسبات مربوط به ظرفیت باربری و میزان تبخیر سوخت در مدار است.

چالش‌های فنی سوخت‌رسانی در مدار

فرآیند سوخت‌رسانی به فضاپیماهای ماه شامل انتقال سوخت‌های بسیار حساس از جمله متان مایع و اکسیژن مایع از تانکرهای انتقال به فضاپیمای اصلی در مدار زمین است. چالش‌های اصلی این حوزه عبارتند از:

• میزان تبخیر سوخت‌های کرایوژنیک در محیط مدار
• بازدهی انتقال سوخت بین دو فضاپیما در شرایط بی‌وزنی
• زمان مورد نیاز برای پر کردن مخازن ذخیره (Depot)

"ما باید بر تعداد دفعات مورد نیاز برای سوخت‌رسانی به فرودآمده تمرکز کنیم. این یک چالش بزرگ برای موفقیت ماموریت‌های آرتمیس است."

آینده برنامه‌ی آرتمیس و اهداف زمانی

با وجود این ابهامات، ناسا همچنان بر برنامه‌ی خود برای فرود انسان بر سطح ماه در سال ۲۰۲۸ پافشاری می‌کند. اگر اسپیس‌اکس موفق شود نرخ پروازهای خود را به دو بار در هفته برساند، باز هم تکمیل عملیات سوخت‌رسانی برای یک ماموریت ماه ممکن است چندین ماه به طول انجامد.

در نهایت، موفقیت برنامه‌ی آرتمیس به توانایی شرکت‌های خصوصی در کاهش هزینه‌ها و افزایش سرعت عملیات‌های لجستیکی در فضا بستگی دارد تا بتوان از موانع فعلی عبور کرد.