ضرورت تغییر پارادایم تأمین مالی در اقتصاد ایران برای جلوگیری از توقف تولید

ضرورت بازنگری در ساختار تأمین مالی اقتصاد ایران

در شرایط حساس اقتصادی کنونی، عبور از تنگنای نقدینگی و جلوگیری از توقف چرخه تولید، نیازمند یک تحول ساختاری در نحوه تأمین منابع مالی است. متخصصان بر این باورند که تنها با تغییر الگوی تأمین مالی و گذشتن از رویکردهای سنتی، می‌توان تاب‌آوری بنگاه‌های اقتصادی را در برابر شوک‌های خارجی افزایش داد.

تغییر ترکیب منابع؛ فراتر از وابستگی به بانک‌ها

در حال حاضر، بخش بزرگی از منابع مالی کشور تنها از طریق شبکه بانکی تأمین می‌شود که این موضوع ریسک‌های سیستماتیک بالایی را به همراه دارد. بابک ابراهیمی، دانشیار مهندسی مالی، معتقد است که این وابستگی ۹۰ درصدی باید با تقویت بازار سرمایه تعدیل شود.

راهکار پیشنهادی، ایجاد یک تقسیم کار هوشمندانه است:

• بانک‌ها: تمرکز بر تأمین سرمایه در گردش و نیازهای کوتاه‌مدت.
• بازار سرمایه: مسئولیت تأمین مالی میان‌مدت و بلندمدت و پروژه‌های توسعه‌ای.

مولدسازی دارایی‌ها و مدیریت بازار بدهی

یکی از کلیدی‌ترین مفاهیم در اصلاح نظام مالی، مولدسازی دارایی‌ها است. این مفهوم به معنای تبدیل دارایی‌های راکد و کم‌بازده به منابعی برای سرمایه‌گذاری در تولید است، نه صرفاً فروش اموال برای پوشش هزینه‌های جاری دولت.

"توسعه بازار بدهی نباید صرفاً برای پوشش کسری بودجه باشد؛ بلکه باید به پروژه‌های واقعی با جریان نقدی پیش‌بینی‌پذیر متصل گردد."

همچنین، استفاده از ابزارهای نوین مانند فاکتورینگ و تأمین مالی زنجیره تأمین (SCF) می‌تواند فشار نقدینگی را از روی تولیدکنندگان بردارد و اجازه دهد مطالبات تجاری به سرعت به نقدینگی تبدیل شوند.

نتیجه‌گیری و چشم‌انداز آینده

برای جلوگیری از توقف تولید، ایجاد یک معماری منسجم میان بانک، بازار سرمایه و بخش تولید ضروری است. هدف نهایی باید هدایت منابع مالی به سمت فعالیت‌های مولد و ایجاد ارزش افزوده باشد تا اقتصاد از حالت ترازنامه‌محوری به سمت یک اقتصاد واقعی و تولید-محور حرکت کند.