بحران انسانی در تعز؛ محاصره شهر توسط حوثی‌ها ۸۰۰ هزار نفر را در معرض گرسنگی قرار داد

بحران انسانی در شهر تعز با تشدید محاصره توسط نیروهای حوثی به مرحله‌ای بحرانی رسیده است؛ وضعیتی که سازمان ملل متحد آن را یک فاجعه رو به پایان توصیف می‌کند. محاصره کامل مسیرهای حیاتی این شهر، دسترسی به غذا، دارو و سوخت را برای صدها هزار نفر قطع کرده است.

محاصره شهر تعز و قطع زنجیره امدادرسانی

از اوایل ماه اکتبر، نیروهای حوثی با محاصره کامل شهر تعز، جاده‌های اصلی پیونددهنده این منطقه به عدن را مسدود کرده‌اند. این اقدام باعث شده است که بیش از 800,000 نفر از دریافت کمک‌های ضروری محروم شوند. طبق گزارش برنامه جهانی غذا، سه چهارم این جمعیت برای بقای خود به کمک‌های بین‌المللی وابسته هستند که اکنون به دلیل درگیری‌ها، امکان ورود به منطقه وجود ندارد.

"ما شاهد وضعیتی هستیم که در آن درگیری‌ها مانع ورود امدادگران و خروج غیرنظامیان می‌شود." این هشدار رسمی سخنگوی دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) در ژنو است.

بحران سلامت و سوءتغذیه در میان کودکان

وضعیت در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی شهر تعز به شدت وخیم است. سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده که 42 مرکز درمانی در این استان با کمبود شدید اکسیژن، دارو و سوخت مواجه هستند. این کمبودها تهدیدی مستقیم برای جان بیماران و زنان و کودکان است.

علاوه بر بحران پزشکی، گرسنگی نیز به ابزاری در این جنگ تبدیل شده است. آمارهای تکان‌دهنده نشان می‌دهند:

• 52,000 کودک در تعز با سوءتغذیه حاد دست و پنجه نرم می‌کنند.
• 11,500 کودک از وضعیت سوءتغذیه بسیار شدید رنج می‌برند.
• هزینه تامین آب از طریق کامیون‌ها به دلیل محاصره، سه برابر شده است.

پیامدهای گسترده درگیری‌های نظامی

در حالی که درگیری‌های میدانی در ارتفاعات جبل‌حن و مناطق ذوباب شدت یافته، فشار بر غیرنظامیان نیز افزایش یافته است. از زمان تشدید درگیری‌ها در ماه اوت، دست‌کم 1,574 نفر کشته و نزدیک به 7,000 نفر زخمی شده‌اند. این تنش‌ها منجر به آوارگی بیش از 260,000 نفر در استان‌های تعز و لحج شده است.

در پاسخ به این فاجعه، کمیسیون اروپا اعلام کرده است که مبلغ 22.5 میلیون یورو کمک جدید برای یمن اختصاص خواهد داد تا بخشی از بحران انسانی را مدیریت کند.

در نهایت، شهر تعز در میان حصار نیروهای حوثی، در آستانه یک فاجعه انسانی بی‌سابقه قرار دارد. بدون بازگشایی سریع مسیرهای امدادی و دسترسی به منابع حیاتی، نرخ مرگ‌ومیر در میان غیرنظامیان و کودکان به شدت افزایش خواهد یافت.