سگ‌های نظامی با ویرایش ژنتیکی؛ پروژه ۲۰۲۸ ارتش آمریکا برای رفع کمبود حیوانات کاری

استارتاپ تگزاسی وارهاوند (Warhound) با هدف مقابله با بحران کمبود حیوانات کاری در نیروهای مسلح ایالات متحده، پروژه‌ای جنجالی را برای تولید سگ‌های نظامی با ویرایش ژنتیکی آغاز کرده است. این شرکت قصد دارد تا سال ۲۰۲۸ با بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته کلونینگ، سگ‌هایی با توانمندی‌های جسمانی و حسی ارتقایافته تولید کند.

چالش تأمین نیروی حیوان در ارتش آمریکا

از زمان تأسیس یگان K-9 ارتش آمریکا در سال ۱۹۴۲، این نیرو همواره با چالش‌های تأمین نیروی کار مواجه بوده است. در حال حاضر بیش از ۲۲۰۰ تیم سگ‌کار در خدمت هستند، اما وابستگی شدید به واردات از اروپا، یک نقطه ضعف استراتژیک محسوب می‌شود.

آمارها نشان می‌دهند که:

• بیش از ۸۰ درصد سگ‌های نظامی فعلی از اروپا خریداری می‌شوند.
• کمتر از نیمی از سگ‌های خریداری‌شده پس از فرآیند آموزش، برای خدمت مناسب نیستند.
• ارتش برای دستیابی به هر ۱۰۰ سگ استاندارد، باید حدود ۲۰۰ سگ را خریداری و آموزش دهد.

فناوری ویرایش ژنتیکی و بهبود ویژگی‌های فیزیکی

استراتژی شرکت وارهاوند بر پایه یک برنامه سه‌مرحله‌ای بنا شده است: شناسایی نژادهای برتر، بایوبنک کردن مواد ژنتیکی و در نهایت کلونینگ و ویرایش ژنتیکی آن‌ها. تمرکز اصلی این پروژه بر دو نژاد محبوب نظامی، یعنی مالینوا بلژیکی و ژرمن شپرد است.

هدف از این مداخلات ژنتیکی، حذف بیماری‌های مخربی نظیر دیسپلازی مفصل ران و تحلیل عضلات است که باعث بازنشستگی زودهنگام سگ‌ها می‌شود. علاوه بر سلامت، محققان در پی ارتقای ویژگی‌های زیر هستند:

تکنولوژی‌های پشتیبان و مدل اقتصادی جدید

در این پروژه، شرکت دفاعی Anduril نقش تجهیزات جانبی را بر عهده دارد. این شرکت با ارائه زره‌های بدن، محافظ‌های چشمی و گوشی، و ادغام سگ‌ها با سیستم Eagle Eye، اجازه می‌دهد حیوانات به عنوان بخشی از یک تیم خودمختار و هوشمند عمل کنند.

ما در حال بررسی هستیم که چگونه می‌توانیم به‌طور مسئولانه ویژگی‌های دیگری را برای بهبود عملکرد سگ‌ها ویرایش کنیم.

وارهاوند که توسط سرمایه‌گذاران بزرگی همچون Sequoia Capital و ARK Invest حمایت می‌شود، قصد دارد مدل تجاری خود را بر پایه «سگ به‌عنوان سرویس» بنا کند؛ مدلی که در آن دولت‌ها به جای خرید یک‌باره، اشتراک پایداری از سگ‌های آموزش‌دیده را دریافت می‌کنند.

در نهایت، اگرچه پروژه تولید سگ‌های نظامی با ویرایش ژنتیکی با انتقادات اخلاقی روبرو است، اما از نظر استراتژیک می‌تواند وابستگی ارتش آمریکا به تأمین‌کنندگان خارجی را کاهش داده و کارایی یگان‌های K-9 را به شکلی بی‌سابقه افزایش دهد.