بی‌ام‌و با پاداش‌های ۲۰۰ میلیاردی به دنبال خروج داوطلبانه کارکنان است

بحران‌های اقتصادی در صنعت خودروی جهان، گاهی به جای تعطیلی خطوط تولید، منجر به بازسازی ساختارهای سازمانی از طریق خروج داوطلبانه کارکنان می‌شود؛ رویکردی که اخیراً خودروساز آلمانی بی‌ام‌و برای حفظ سودآوری خود در پیش گرفته است.

استراتژی بی‌ام‌و برای کاهش هزینه‌های سازمانی

شرکت بی‌ام‌و با هدف کوچک‌سازی ساختار اداری و غیرتولیدی، برنامه‌ای را برای حذف حدود ۸ هزار موقعیت شغلی تا پایان سال ۲۰۲۷ تدوین کرده است. این طرح که با توافق نمایندگان کارکنان شکل گرفته، عمدتاً بخش‌های تحقیق، توسعه و برنامه‌ریزی را هدف قرار می‌دهد و کارکنان خطوط تولید در آلمان را مستثنی می‌کند.

نکته قابل توجه در این طرح، مبالغ بسیار بالای پیشنهادی برای تسویه است. گزارش‌ها حاکی از آن است که در برخی پرونده‌های خاص، مبلغ تسویه از ۶۵۰ هزار یورو فراتر رفته که با نرخ ارز آزاد، رقمی معادل حدود ۲۰۰ میلیارد تومان را شامل می‌شود.

علل اصلی فشار بر سودآوری بی‌ام‌و

این تصمیمات مدیریتی در زمانی اتخاذ می‌شود که حاشیه سود عملیاتی این شرکت از ۵.۴ درصد به ۲.۳ درصد کاهش یافته است. عوامل متعددی در این روند نزولی نقش دارند:

• رقابت فزاینده با تولیدکنندگان خودروی برقی چین
• کاهش ۳۰ درصدی فروش در بازار کلیدی چین
• هزینه‌های سنگین گذار به فناوری‌های جدید
• فشار تعرفه‌های تجاری در بازارهای جهانی

بی‌ام‌و برای اجرای این برنامه بازسازی، حدود یک میلیارد یورو بودجه اختصاص داده است تا بتواند از سال ۲۰۲۸ سالانه یک میلیارد یورو در هزینه‌های جاری خود صرفه‌جویی کند.

مقایسه با وضعیت نیروی انسانی در ایران

در حالی که بی‌ام‌و از ابزار مالی برای مدیریت خروج نیروها استفاده می‌کند، خودروسازان بزرگ ایرانی مانند ایران‌خودرو و سایپا با چالش‌های متفاوتی روبرو هستند. برخلاف مدل آلمانی، مدیریت این شرکت‌ها بر کاهش نیرو از طریق بازنشستگی و توقف استخدام‌های جدید تمرکز کرده است.

تفاوت‌های ساختاری میان این دو رویکرد در موارد زیر مشهود است:

در نهایت، تجربه بی‌ام‌و نشان می‌دهد که حتی غول‌های صنعتی نیز برای مقابله با تغییرات بازار و کاهش سودآوری، ناچار به بازنگری در ساختار نیروی انسانی خود هستند؛ هرچند اجرای چنین طرح‌هایی مستلزم توان مالی بالا و چارچوب‌های قانونی مشخص است.