تولید طلا از جیوه؛ شکسته شدن طلسم کیمیاگری با فناوری همجوشی هسته‌ای

گزارش‌های جدید از پیشرفت‌های خیره‌کننده در حوزه فیزیک هسته‌ای نشان می‌دهد که رویای کهن کیمیاگری با استفاده از فناوری‌های مدرن در حال تبدیل شدن به واقعیت است. استارتاپ کالیفرنیایی ماراتون فیوژن مدعی شده است که با بهره‌گیری از رآکتورهای همجوشی، موفق به تولید طلا از جیوه شده است؛ دستاوردی که می‌تواند معادلات اقتصادی و علمی را تغییر دهد.

شبیه‌سازی خورشید برای تولید فلز زرد

برخلاف روش‌های شیمیایی سنتی که تنها با تغییر چیدمان الکترون‌ها سر و کار دارند، این فناوری مستقیماً هسته اتم را هدف قرار می‌دهد. در این فرآیند، از رآکتورهای همجوشی دوتریوم-تریتیوم استفاده می‌شود که با دمای بیش از ۱۰۰ میلیون درجه سانتی‌گراد، شرایطی مشابه هسته خورشید را بازسازی می‌کنند.

مراحل این دگرگونی اتمی به شرح زیر است:

• بمباران ایزوتوپ جیوه-۱۹۸ با نوترون‌های پرانرژی حاصل از همجوشی.
• تخلیه هسته‌ای و تبدیل جیوه-۱۹۷ به یک عنصر ناپایدار.
• واپاشی رادیواکتیو و تبدیل نهایی به طلا-۱۹۷، یعنی همان طلای خالص و پایدار موجود در طبیعت.

چالش‌های مهندسی و موانع اقتصادی

اگرچه این موفقیت آزمایشگاهی بسیار بزرگ است، اما رسیدن به مرحله تولید انبوه با موانع جدی روبروست. ماراتون فیوژن برای توجیه هزینه‌های سنگین ساخت رآکتور، تنها به تولید طلا متکی نیست. این شرکت قصد دارد از محصولات جانبی دیگر نیز درآمدزایی کند.

نکته مهم: طلای تولید شده در این فرآیند، به دلیل ماهیت رادیواکتیو، باید بین ۷ تا ۱۷ سال در محیط‌های ایزوله نگهداری شود تا کاملاً خنک و ایمن گردد.

آیا بازار جهانی طلا با خطر مواجه است؟

بسیاری از سرمایه‌گذاران نگران هستند که تولید طلا از جیوه، قیمت‌ها را در بازار جهانی کاهش دهد. با این حال، کارشناسان معتقدند این فناوری در کوتاه‌مدت تأثیری بر قیمت‌ها نخواهد داشت. ذخایر جهانی طلا بیش از ۲۲۲ هزار تن است و تولید مقادیر اندک در رآکتورها، قطره‌ای در برابر این اقیانوس خواهد بود.

"تفاوت ساخت الماس آزمایشگاهی با طلا در این است که تولید الماس تنها تغییر چیدمان اتم‌هاست، اما تولید طلا نیازمند تغییر بنیادین در هسته اتم است که هزینه‌ای بسیار سنگین‌تر دارد."

در نهایت، این فناوری بیشتر به عنوان یک راهکار برای تأمین انرژی پاک و تولید مواد پزشکی پیشرفته شناخته می‌شود تا ابزاری برای تولید انبوه فلزات گران‌بها.

نتیجه‌گیری: اگرچه دستیابی به کیمیاگری هسته‌ای یک جهش علمی بزرگ است، اما به دلیل هزینه‌های ساخت، مدیریت پسماندهای رادیواکتیو و مقیاس تولید، جایگزینی برای استخراج سنتی طلا در آینده نزدیک نخواهد بود.