سرطان روده بزرگ در جوانان؛ چرا تومورها در سنین پایین تهاجمی‌تر هستند؟

تحقیقات جدید علمی نشان می‌دهد که سرطان روده بزرگ در میان نسل جوان، به دلیل ویژگی‌های ساختاری و مولکولی منحصربه‌فرد، بسیار تهاجمی‌تر و مقاوم‌تر از نمونه‌های مشابه در افراد مسن عمل می‌کند. دانشمندان با بررسی دقیق تومورها دریافتند که برخی سلول‌های محیطی، نقش محافظتی برای تومور ایفا کرده و مانع از اثرگذاری درمان‌های رایج می‌شوند.

تفاوت‌های ساختاری در سرطان روده بزرگ جوانان

بررسی ۱۸۹ نمونه توموری در بازه سنی ۲۹ تا ۹۰ سال، نتایج متفاوتی را در گروه‌های سنی مختلف آشکار کرد. در حالی که در بیماران مسن، سلول‌های بدخیم بخش اصلی تومور را تشکیل می‌دهند، در جوانان زیر ۵۰ سال، سلول‌های بافت همبند سهم بسیار بیشتری در ساختار تومور دارند.

این حضور پررنگ بافت همبند در جوانان، دو پیامد خطرناک به همراه دارد:

• سرکوب سیستم ایمنی: این سلول‌ها با ترشح ترکیبات خاص، مانع از شناسایی و حمله سلول‌های دفاعی بدن به تومور می‌شوند.
• سد فیزیکی دارو: بافت همبند مانند یک مانع عمل کرده و از نفوذ مؤثر داروهای شیمی‌درمانی به هسته سلول‌های سرطانی جلوگیری می‌کند.

نقش فعالیت ژن‌ها در گسترش تومور

علاوه بر ساختار فیزیکی، فعالیت ژن‌ها نیز در تهاجمی بودن سرطان روده بزرگ در سنین پایین نقش کلیدی دارد. الگوهای ژنتیکی در جوانان نشان‌دهنده تغییر در ارتباطات سلولی است که می‌تواند فرآیند جابه‌جایی سلول‌های سرطانی و گسترش آن‌ها به سایر اندام‌ها (متاستاز) را تسهیل کند.

همچنین، فعالیت بالای مولکول‌های RNA بلند غیرکدکننده در تومورهای جوانان مشاهده شده است. اگرچه عملکرد دقیق این مولکول‌ها هنوز در حال بررسی است، اما احتمال می‌رود در تنظیم رفتار تهاجمی سرطان نقش داشته باشند.

چشم‌انداز درمان‌های آینده

آنا اندرسون، پژوهشگر دانشگاه هاروارد، معتقد است این یافته‌ها مسیر جدیدی را برای درک تفاوت‌های بیولوژیک سرطان در سنین مختلف باز کرده است. اگرچه این مطالعه مشاهده‌ای است و هنوز به معرفی پروتکل درمانی جدیدی منجر نشده، اما شناخت این سازوکارها می‌تواند به طراحی داروهای اختصاصی برای بیماران جوان کمک کند.

شناخت تفاوت‌های سلولی و مولکولی تومورها، کلید اصلی در ابداع درمان‌هایی است که با ویژگی‌های سرطان در سنین پایین سازگار باشند.

در نهایت، افزایش نرخ ابتلا به سرطان روده بزرگ در افراد زیر ۵۰ سال، نیازمند بازنگری در استراتژی‌های تشخیص و درمان است تا بتوان بر مقاومت بالای این تومورها در جوانان غلبه کرد.