دنباله‌دارها احتمالاً عامل ورود مولکول‌های حیات به زمین نبوده‌اند

پژوهش‌های جدید در حوزه اخترزیست‌شناسی، فرضیه کلاسیک مبنی بر نقش کلیدی دنباله‌دارها در انتقال بلوک‌های سازنده حیات به زمین را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. یافته‌های اخیر نشان می‌دهد که شرایط ورود این اجرام آسمانی به جو زمین، برخلاف تصورات پیشین، بسیار مخرب است.

چالش ورود مولکول‌های آلی به جو زمین

دانشمندان سال‌ها بر این باور بودند که دنباله‌دارها با انتقال مولکول‌های حاوی کربن و نیتروژن، زمین را برای پیدایش حیات آماده کرده‌اند. با این حال، مطالعه‌ای که در مجله Scientific Reports منتشر شده، این روایت را تغییر می‌دهد.

محققان به سرپرستی دانشگاه کمبریج دریافتند که فرآیند ورود دنباله‌دارها به جو زمین چنان با شدت و حرارت همراه است که مولکول‌های آلی نمی‌توانند از آن جان سالم به در ببرند. حتی در صورتی که برخی مولکول‌ها از مرحله ورود عبور کنند، برخورد آن‌ها با سطح زمین منجر به تبخیر آن‌ها خواهد شد.

شکست فرضیه شبه‌پان‌اسپرمیا

نظریه شبه‌پان‌اسپرمیا که معتقد است حیات از طریق اجرام فضایی به سیارات منتقل می‌شود، پیش‌تر بر اساس کشف مولکول‌های آلی در سیارک‌هایی مانند Bennu اعتبار زیادی یافته بود. با این حال، تفاوت‌های اساسی میان شرایط سیارک‌ها و ورود دنباله‌دارها وجود دارد.

«دانشمندان در گذشته تصور می‌کردند دنباله‌دارها نقش مهمی در پیدایش حیات داشته‌اند؛ این ایده‌ای رمانتیک است که نتایج ما نشان می‌دهد احتمال وقوع آن بسیار پایین است.»
— ریچارد آنسلو، اخترشناس دانشگاه کمبریج

آنسلو در تحقیقات خود بر روی مولکول هیدروژن سیانید (HCN) تمرکز کرده است. نتایج شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد که برای انتقال موفق این ماده، باید مجموعه‌ای از شرایط بسیار نادر و دقیق، از جمله زاویه برخورد و سرعت بسیار پایین، به‌طور هم‌زمان رخ دهد که احتمال آن کمتر از یک در میلیون برآورد می‌شود.

جمع‌بندی و نتیجه‌گیری

اگرچه شواهد وجود مولکول‌های سازنده حیات در فضا انکارناپذیر است، اما نقش دنباله‌دارها به عنوان حامل‌های اصلی این مواد برای زمین با تردیدهای علمی بزرگی روبروست. این یافته‌ها مسیر جدیدی را در درک چگونگی آغاز حیات در منظومه شمسی باز می‌کند.