استعفای معاون علمی دانشگاه دارتموث به دلیل استفاده از هوش مصنوعی

استعفای ناگهانی معاون علمی دانشگاه دارتموث در پی استفاده از هوش مصنوعی

استفاده گسترده از ابزارهای هوش مصنوعی در نگارش یک مقاله پژوهشی، منجر به کناره‌گیری معاون علمی دانشگاه دارتموث شد. این اتفاق نشان‌دهنده حساسیت بالای نهادهای آکادمیک نسبت به مرزهای اخلاقی استفاده از مدل‌های زبانی در تولید علم است.

جزئیات مقاله جنجالی و ابزارهای به‌کار رفته

مقاله مذکور که با عنوان «چه کسی این را نوشت؟» منتشر شد، در واقع به بررسی توانایی ابزارهای تشخیص متون ماشینی می‌پرداخت. با این حال، مشخص شد که بخش‌های قابل توجهی از این نوشتار با کمک مدل‌های پیشرفته تولید شده است. طبق گزارش‌ها، پژوهشگر مذکور از مدل‌های زیر برای فرآیند خود استفاده کرده است:

• GPT-5.6 Sol: جهت بازنویسی و ویرایش زبانی متن.
• GPT-5.6 Pro: جهت نقد اثر و استخراج ایرادات احتمالی.
• Claude Fable 5.1: برای شبیه‌سازی دیدگاه داوران علمی.

اگرچه نویسنده معتقد بود که تصمیم‌گیری نهایی و ساختار مقاله توسط او انجام شده، اما استفاده از این ابزارها در سطح مدیریت دانشگاهی پذیرفته نشد.

تضاد میان هشدارها و عملکرد عملی

نکته قابل توجه این ماجرا، پیشینه این مدیر دانشگاه است؛ او پیش از این بارها درباره خطرات تقلب با هوش مصنوعی و چالش‌های اخلاقی آن در جامعه علمی هشدار داده بود. این تناقض میان موضع‌گیری‌های نظری و روش کار عملی، فشارها را بر او افزایش داد.

«برای ما به‌عنوان رهبران، بسیار حیاتی است که شفافیت و قضاوت انسانی مورد انتظار از دانشجویان و پژوهشگرانمان را خودمان به نمایش بگذاریم.» — سیان لیا بَیلاک، رئیس دانشگاه دارتموث

مرز میان مشارکت ابزار و نویسندگی انسانی

در دفاع از اقدامات خود، وی بر این باور است که میان «مشارکت ابزار» و «جایگاه نویسنده» تفاوتی ماهوی وجود دارد. او معتقد است همان‌طور که ابزارهای ریاضی در محاسبات نقش اساسی دارند اما نویسنده محسوب نمی‌شوند، مدل‌های زبانی نیز تنها در نقش دستیار عمل کرده‌اند.

در نهایت، این حادثه بار دیگر بحث‌های مربوط به هوش مصنوعی در محیط‌های دانشگاهی و ضرورت تعیین دقیق قوانین برای استفاده از این فناوری را به صدر اخبار بازگردانده است.