استخراج دی‌ان‌ای ۲۲ هزار ساله انسان از خاک غار بدون نیاز به استخوان

رازهای نهفته در رسوبات غار ال‌میرون

دانشمندان دانشگاه وین در اتریش، با بررسی مقدار بسیار کمی از خاک غار ال‌میرون (El Mirón) در شمال اسپانیا، توانستند اطلاعات ژنتیکی ارزشمندی را بازیابی کنند. نکته شگفت‌انگیز این است که این نمونه‌ها تنها به اندازه چند دانه برنج بودند و هیچ اثر فیزیکی از بدن انسان در آن لایه یافت نشد.

برای دستیابی به این نتیجه، تیم تحقیقاتی ناچار شد:

• نمونه‌ها را تا ۱۰۰ بار توالی‌یابی کند.
• بیش از یک میلیارد قطعه DNA را برای یافتن ردپای انسانی بررسی نماید.

ویژگی‌های ظاهری و تبار ژنتیکی ساکنان باستانی

بررسی‌های دقیق روی دی‌ان‌ای باستانی استخراج‌شده نشان می‌دهد که ساکنان این غار در دوران سردترین مرحله عصر یخبندان، احتمالاً دارای پوست، مو و چشمان تیره بوده‌اند. همچنین داده‌ها حاکی از آن است که جمعیت غالب در این منطقه، از تبار ژنتیکی غرب اروپا تعلق داشتند.

این مطالعه برتری استخراج DNA هسته‌ای را نسبت به DNA میتوکندریایی برجسته می‌کند؛ زیرا DNA هسته‌ای اطلاعات هر دو والد را منتقل کرده و امکان تحلیل دقیق‌تر مهاجرت‌ها و روابط جمعیتی را فراهم می‌سازد.

تداوم جمعیت‌ها در دوران یخبندان

مقایسه داده‌های این غار با نمونه‌های قدیمی‌تر در فرانسه و اسپانیا، نتایج جالبی را به همراه داشته است. برخلاف برخی نمونه‌های قدیمی که نشانه‌هایی از تبار شرقی داشتند، یافته‌های مربوط به غار ال‌میرون تنها نشان‌دهنده تبار غربی است.

"این یافته‌ها نشان می‌دهد که جمعیت‌های انسانی در جنوب‌غربی اروپا بین ۳۰ تا ۲۰ هزار سال پیش، دچار جایگزینی گسترده نشده بودند و تداوم نسبی داشتند."

نتیجه‌گیری نهایی

این پژوهش که در ژورنال Science Advances منتشر شده، ثابت می‌کند که خاک غارها می‌توانند به عنوان یک آرشیو ژنتیکی عمل کنند. روش‌های نوین باستان‌شناسی اکنون قادرند حتی در نبود استخوان، تاریخچه مهاجرت‌ها و روابط انسانی را از دل خاک بازخوانی کنند.