میراث ناملموس؛ پیونددهنده ملت‌ها و محرک توسعه پایدار در جهان

میراث ناملموس به عنوان یکی از ارکان اصلی حفظ هویت و پیوندهای میان ملت‌ها، در دنیای امروز با چالش‌های جدی روبروست. در نشستی به مناسبت روز جهانی میراث فرهنگی ناملموس، بر ضرورت توجه ویژه به این حوزه در برنامه‌های توسعه پایدار تأکید شد.

شکاف عمیق در سرمایه‌گذاری‌های فرهنگی جهانی

در جریان نشست «پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در معماری ایران»، معاون میراث‌فرهنگی کشور با اشاره به آمارهای جهانی، از نابرابری فاحش در توزیع منابع فرهنگی سخن گفت. طبق داده‌های موجود، میان مناطق مختلف جهان از نظر حمایت مالی از فرهنگ، تفاوت‌های چشمگیری وجود دارد:

این در حالی است که صنایع فرهنگی و خلاق، سهم قابل توجهی از اقتصاد جهانی را به خود اختصاص داده‌اند؛ به طوری که حدود ۳.۳۹ درصد از تولید ناخالص داخلی جهان و ۳.۵۵ درصد از اشتغال جهانی را شامل می‌شوند.

میراث ناملموس؛ پلی برای همدلی در دوران آشوب

با توجه به افزایش تنش‌ها، جنگ‌ها و تغییرات اقلیمی، میراث ناملموس می‌تواند به عنوان زبانی مشترک برای گفت‌وگو عمل کند. فرهنگ قادر است فراتر از مرزهای سیاسی، پیوند میان ملت‌هایی را که تاریخ مشترکی دارند، حفظ نماید.

«فرهنگ می‌تواند زبان گفت‌وگو در زمانه گسست و زمینه‌ای برای همدلی در هنگام اختلاف باشد.»

در واقع، زبان حاکم بر ساحت فرهنگ، نه تقابل، بلکه اقناع و هم‌زبانی است که می‌تواند از فروپاشی پیوندهای اجتماعی جلوگیری کند.

ایران؛ موزه‌ای بی‌مرز از تمدن‌های کهن

ایران با دارا بودن قدمتی هفت هزار ساله، جایگاهی بی‌نظیر در فهرست‌های جهانی دارد. تنوع زبانی، قومی و مذهبی در این کشور، آن را به بستری غنی برای حفظ میراث‌های معنوی تبدیل کرده است. آمارها نشان می‌دهند که:

• ایران با ثبت ۲۷ اثر در حوزه میراث ناملموس، رتبه چهارم جهان را داراست.
• بیش از یک میلیون اثر تاریخی و ۱۴ هزار بنای تاریخی در سراسر کشور وجود دارد.
• کشور ایران در میان ۱۰ کشور نخست جهان در زمینه ثبت آثار ملموس و طبیعی قرار دارد.

حفاظت از این گنجینه عظیم، رسالتی تاریخی و حیاتی برای تمامی فعالان حوزه فرهنگ و مسئولان کشور محسوب می‌شود.

در نهایت، توجه به میراث ناملموس نه تنها برای حفظ هویت ملی، بلکه به عنوان محرکی برای توسعه پایدار و ایجاد صلح جهانی در میان جوامع ضروری است.