اعتصاب کارگران پوشاک در بنگلادش؛ تقاضا برای افزایش دستمزد در برابر تورم شدید

اعتصاب گسترده کارگران پوشاک در بنگلادش در پی افزایش بی‌سابقه هزینه‌های زندگی و تورم بالا، به موجی از اعتراضات خیابانی و درگیری با نیروهای امنیتی منجر شده است؛ وضعیتی که هزاران خانواده را در آستانه گرسنگی قرار داده است.

بحران معیشتی و اعتراضات کارگران پوشاک

در حالی که بنگلادش دومین صادرکننده بزرگ پوشاک در جهان پس از چین محسوب می‌شود، کارگران این بخش با شرایطی دشوار روبرو هستند. کارگران پوشاک در بنگلادش که بخش بزرگی از درآمد صادراتی این کشور را تأمین می‌کنند، اکنون در خیابان‌ها حضور یافته‌اند تا خواسته‌ی اصلی خود یعنی افزایش حداقل دستمزد را به گوش دولت برسانند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که دستمزد فعلی که حدود ۱۰۲ دلار در ماه است، دیگر پاسخگوی نیازهای اولیه نیست. اعتصابات اخیر باعث اختلال در عملیات بیش از ۵۲۹ کارخانه شده و نزدیک به یک میلیون کارگر را تحت تأثیر قرار داده است.

شکاف میان دستمزدها و تورم افسارگسیخته

مقایسه دستمزدها در کشورهای تولیدکننده پوشاک، عمق بحران را نشان می‌دهد:

با توجه به نرخ تورم ۸.۳۴ درصدی، قدرت خرید کارگران به شدت کاهش یافته است. بسیاری از کارگران گزارش می‌دهند که حتی برای تهیه یک وعده غذای مناسب یا هزینه‌های تحصیل فرزندان خود با مشکل جدی روبرو هستند.

مسئولیت برندهای بین‌المللی در زنجیره تأمین

در حالی که کارخانه‌داران از فشار هزینه‌های تولید و رقابت جهانی سخن می‌گویند، کارشناسان بر نقش برندهای بزرگ غربی تأکید دارند. برندهایی نظیر H&M، Zara و Walmart بخش عمده‌ای از ارزش تولید شده توسط این کارگران را به خود اختصاص می‌دهند.

«برندهای خریدار غربی که بیشترین سهم از ارزش تولید شده را در اختیار دارند، نقش اصلی را در این استخراج و بهره‌کشی ایفا می‌کنند و مسئولیت اصلی تغییر وضعیت با آن‌هاست.»

کارشناسان معتقدند بدون پرداخت قیمت عادلانه از سوی خریداران بین‌المللی، افزایش دستمزد کارگران تنها می‌تواند با تهدید امنیت شغلی آن‌ها همراه باشد.

در نهایت، اگرچه دولت بنگلادش تشکیل یک هیئت دستمزد را اعلام کرده است، اما کارگران تأکید دارند که بدون افزایش واقعی و همزمان کنترل قیمت مواد غذایی، این وعده‌ها برای رفع بحران گرسنگی کافی نخواهد بود.