آگاهی در زمان ایست قلبی؛ یافته‌های جدید علمی درباره هوشیاری در مرگ بالینی

پژوهش‌های جدید علمی نشان می‌دهند که آگاهی در زمان ایست قلبی ممکن است برخلاف باور عموم، به طور کامل از بین نرود. یافته‌های اخیر حاکی از آن است که مغز در شرایط مرگ بالینی، توانایی پردازش و ثبت برخی اطلاعات محیطی را حفظ می‌کند.

نتایج آزمایش روی بیماران دچار ایست قلبی

در یک مطالعه گسترده که در ۱۳ بیمارستان بریتانیا و اسپانیا بر روی بیش از ۱۴۰ داوطلب انجام شد، محققان تلاش کردند تا میزان هوشیاری بیماران را در لحظات بحرانی بسنجند. طبق طراحی این آزمایش، در صورت بروز ایست قلبی و شروع عملیات احیا، صداهای مشخصی از طریق بلندگو برای بیماران پخش می‌شد.

پس از بازگشت بیماران به حالت عادی، آن‌ها در آزمونی شرکت کردند تا مشخص شود آیا صداهای پخش‌شده در زمان بحران را به یاد می‌آورند یا خیر. نتایج نشان داد که گروهی از نجات‌یافتگان توانسته‌اند صداهای محیطی را با دقت نسبی تشخیص دهند، که این امر نشان‌دهنده حفظ سطحی از آگاهی در شرایط بحرانی است.

نقش تکنولوژی و پردازش مغزی

برای دقت بیشتر در این پژوهش، از کامپیوترهای کوانتومی و پدیده درهم‌تنیدگی برای کنترل انتخاب صداها استفاده شد. یافته‌ها نشان داد:

• بیماران در گروه‌های تحت کنترل کوانتومی، میانگین ۶ تا ۷ پاسخ درست از ۱۰ صدا را ثبت کردند.
• کاهش سطح اکسیژن مغز با شدت تجربه‌های نزدیک به مرگ رابطه مستقیم دارد.
• فعالیت‌های الکتریکی سازمان‌یافته در مغز، احتمال تجربه‌هایی مانند دیدن نور را تقویت می‌کند.

تأثیر ایست قلبی بر عملکرد مغز

محققان معتقدند که اگرچه گردش خون در زمان ایست قلبی به شدت مختل می‌شود، اما این وضعیت لزوماً به معنای پایان فعالیت‌های مغزی نیست. مغز ممکن است تحت فشار شدید، همچنان فعالیت کافی برای ثبت خاطرات یا تجربه لحظات گذرا را حفظ کند.

«نبود واکنش‌های ظاهری از سوی بیمار، لزوماً به معنای فقدان تجربه ذهنی او نیست؛ کادر درمان باید در هنگام احیا، احتمال باقی ماندن سطحی از هوشیاری را در نظر بگیرند.»

این مطالعه که در ژورنال علمی Innovation منتشر شده است، دریچه‌ای جدید به سوی درک ماهیت مرگ بالینی و هوشیاری انسانی می‌گشاید و بر اهمیت برخورد محترمانه با بیماران در فرآیند احیا تأکید می‌کند.

نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که آگاهی انسانی می‌تواند در شرایطی که از نظر پزشکی مرگ بالینی محسوب می‌شود، به شکلی محدود و سطحی تداوم یابد.