روایت تلخ کارگران آرادکوه از حقوق ناچیز و بلاتکلیفی استخدامی

کارگران آرادکوه در تجمعی اعتراضی، از وضعیت دشوار معیشتی و بلاتکلیفی شغلی خود سخن گفتند و خواستار حذف قراردادهای پیمانکاری و تبدیل وضعیت به استخدام مستقیم شدند.

بحران معیشتی در میان حقوق‌های ناچیز

یکی از محورهای اصلی اعتراضات، عدم تناسب میان حقوق دریافتی و هزینه‌های بالای زندگی در شرایط تورمی است. کارگرانی که با حقوقی در حدود ۲۰ میلیون تومان فعالیت می‌کنند، با پرداخت مبالغ سنگین بابت اجاره‌بها، تنها با مبلغی ناچیز برای تامین نیازهای اولیه خانواده روبرو هستند.

«از بچه‌هایمان خجالت می‌کشیم که بگوییم ۲۰ میلیون تومان حقوق می‌گیریم؛ گاهی مجبوریم بگوییم ۴۰ میلیون می‌گیریم تا شرمندگی‌مان کمتر شود.»

این روایت تلخ، نشان‌دهنده شکاف عمیق میان درآمد واقعی و نیازهای اساسی خانواده‌های کارگری در مرکز پردازش پسماند تهران است.

خطرات شغلی و سلامت در مرکز پسماند

نیروهای مستقر در آرادکوه علاوه بر فشار اقتصادی، با تهدیدات جدی سلامت نیز دست و پنجه نرم می‌کنند. این کارگران که با انواع آلودگی‌ها، شیرابه‌ها و حتی زباله‌های عفونی بیمارستان‌ها سروکار دارند، از آسیب‌های ریوی و حوادث ناشی از کار گلایه دارند.

• تماس با مواد عفونی: خطر برخورد با سرنگ و آمپول‌های مصرف‌شده.
• آلودگی‌های محیطی: مواجهه مداوم با شیرابه و گازهای ناشی از زباله.
• بیماری‌های مزمن: گزارش‌هایی از آسیب‌های ریوی و خون‌ریزی در میان نیروها.

بلاتکلیفی در فرآیند تبدیل وضعیت استخدامی

بسیاری از کارگران با سابقه طولانی، از سال‌های ۸۴ و ۸۵ در این مرکز مشغول به کار هستند و مدعی‌اند تمامی مراحل اداری از جمله گزینش، چکاپ پزشکی و تعهد محضری را با موفقیت پشت سر گذاشته‌اند. با این حال، وعده‌های مکرر برای تغییر وضعیت به قرارداد مستقیم با شهرداری، همچنان بدون اجرا باقی مانده است.

در جریان این تجمع، مهدی اقراریان، عضو شورای شهر تهران، با حضور در میان معترضان اعلام کرد که مدیریت زباله وظیفه‌ای حیاتی است و شرایط معیشتی این نیروها باید در شورای شهر پیگیری شود. وی تاکید کرد که با حقوق‌های فعلی، تامین زندگی در شرایط اقتصادی کنونی عملاً غیرممکن است.

نتیجه‌گیری: اعتراضات کارگران آرادکوه، بازتابی از بحران‌های ساختاری در نظام پیمانکاری و نابرابری حقوقی است که در آن، سلامت و معیشت نیروهای خط مقدم مدیریت شهری در معرض خطر قرار گرفته است.