بحران صنایع سودان؛ تخریب گسترده کارخانه‌ها و چالش بازگشت به تولید

بخش تولید و صنعت در سودان پس از سال‌ها درگیری شدید میان نیروهای مسلح و نیروهای پشتیبانی سریع، با بحرانی بی‌سابقه روبرو شده است. تخریب زیرساخت‌های صنعتی و غارت تجهیزات، تلاش برای بازگشت به چرخه تولید را با موانع بسیار دشواری مواجه کرده است.

وضعیت بحرانی کارخانه‌ها در سودان

آمارها نشان می‌دهند که جنگ در سودان، بخش تولید را به شدت فلج کرده است. طبق گزارش وزارت صنعت این کشور، حدود ۱۸۰۰ واحد صنعتی در جریان درگیری‌ها آسیب دیده‌اند که از این میان، ۶۵۰ کارخانه به‌طور کامل با خاک یکسان شده‌اند.

بسیاری از تولیدکنندگان با واقعیت تلخی روبرو هستند؛ آن‌ها نه تنها با تخریب ساختمان‌ها، بلکه با از بین رفتن زنجیره تأمین و نبود قطعات یدکی دست و پنجه نرم می‌کنند. در حال حاضر، کمتر از ۱۰ درصد از کارخانه‌ها در این بخش قادر به فعالیت هستند و آن‌هایی هم که باز مانده‌اند، با ظرفیت بسیار پایین کار می‌کنند.

چالش‌های بازگشت به چرخه تولید

بازسازی بخش صنعت تنها به ترمیم ساختمان‌ها محدود نمی‌شود. تولیدکنندگان با مجموعه‌ای از مشکلات ساختاری روبرو هستند که بازگشت آن‌ها را دشوار می‌کند:

• کمبود انرژی: قطع مداوم برق و آسیب به شبکه‌های توزیع.
• اختلال در حمل و نقل: تخریب جاده‌ها و شبکه‌های ترابری.
• بحران سرمایه: نبود منابع مالی برای جایگزینی ماشین‌آلات و پرداخت حقوق کارگران.
• هزینه بالای واردات: جایگزینی مواد اولیه داخلی با کالاهای وارداتی گران‌قیمت.

"تخریب و غارت کارخانه‌ها به صورت سیستماتیک انجام شده است. ما همه چیز خود را از دست داده‌ایم و صنعت سودان به یک چشم‌انداز و برنامه‌ریزی جدید نیاز دارد."

پیامدهای اجتماعی و اقتصادی جنگ

این بحران صنعتی، مستقیماً بر معیشت مردم تأثیر گذاشته است. هزاران کارگر با از دست دادن شغل خود، به دام فقر افتاده‌اند. از سوی دیگر، مصرف‌کنندگان نیز با کاهش شدید قدرت خرید و افزایش بی‌رویه قیمت‌ها در بازار مواجه هستند.

با کاهش تولید محصولات داخلی، بازار به شدت به سمت کالاهای وارداتی سوق یافته است. اگرچه این کالاها بخشی از خلاء موجود را پر می‌کنند، اما هزینه‌های بالاتر و عدم ثبات در تأمین، فشار مضاعفی بر بودجه خانوارها وارد می‌کند.

راهکار بازسازی: فراتر از ترمیم زیرساخت‌ها

کارشناسان اقتصادی معتقدند برای خروج از این بن‌بست، نباید صرفاً به بازسازی وضعیت پیش از جنگ اکتفا کرد. پیشنهاد می‌شود که توزیع صنایع در سراسر کشور انجام شود تا تمرکز بیش از حد بر پایتخت، آسیب‌پذیری اقتصاد را در درگیری‌های آینده کاهش دهد.

در نهایت، بازگشت به ثبات اقتصادی مستلزم حمایت‌های واقعی دولت، ایجاد امنیت سیاسی، تضمین حقوق مالکیت و ارائه تسهیلات مالی گسترده به تولیدکنندگان است.