ناپدید شدن نهنگ‌های آبی گالاپاگوس؛ تاثیر ال‌نینو بر مهاجرت غول‌های دریایی

ناپدید شدن نهنگ‌های آبی از سواحل جزایر گالاپاگوس، نگرانی‌های جدی را در میان جامعه علمی ایجاد کرده است. پژوهشگران بر این باورند که تغییرات اقلیمی و پدیده ال‌نینو، این غول‌های دریایی را به سمت مناطق سردتر و دور از زیستگاه همیشگی خود رانده است.

اختلال در زیستگاه و تاثیر پدیده ال‌نینو

گروهی از دانشمندان طی یک مأموریت ۹ ماهه که از اواخر سال ۲۰۲۵ آغاز شده بود، نتوانستند حتی یک نمونه از نهنگ‌های آبی را در منطقه گالاپاگوس مشاهده کنند. هدف اصلی این تحقیق، نصب ردیاب‌های ماهواره‌ای برای رصد مسیرهای مهاجرتی بود، اما نتایج بسیار تکان‌دهنده ظاهر شد.

بررسی‌های دمایی نشان می‌دهد که دمای سطح آب در این منطقه به ۲۸ درجه سانتی‌گراد رسیده است. این افزایش غیرعادی دما، لایه‌های خنک و غنی از مواد مغذی را که محل اصلی تغذیه این موجودات است، از بین برده است.

"نهنگ‌ها احتمالاً برای یافتن آب‌های سردتر و منابع غذایی بیشتر، به سمت سواحل پرو و مناطق جنوبی‌تر مهاجرت کرده‌اند."

بحران زنجیره غذایی و کمبود کریل

بقاء نهنگ‌های آبی به شدت به حضور کریل‌ها وابسته است؛ این جانوران عظیم‌الجثه روزانه تا ۵۵۰۰ کیلوگرم از این سخت‌پوستان کوچک را مصرف می‌کنند. تغییرات دمایی باعث شده است که توزیع فیتوپلانکتون‌ها (غذای اصلی کریل) با لایه‌های مناسب برای تغذیه نهنگ‌ها همخوانی نداشته باشد.

در جدول زیر، مقایسه شرایط دمایی و زیستی مشاهده می‌شود:

آیا غول‌های دریایی بازخواهند گشت؟

زیست‌شناسان معتقدند این ناپدید شدن به معنای انقراض نیست، بلکه یک واکنش دفاعی به تغییرات محیطی است. مشابه آنچه در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ رخ داد، این گونه‌ها با تغییر مسیر مهاجرت خود، به دنبال بقا می‌روند.

امیدواری‌ها بر این است که با فروکش کردن اثرات ال‌نینو و بازگشت جریان‌های آب سرد، جمعیت کریل‌ها مجدداً افزایش یابد. پیش‌بینی می‌شود که با بهبود شرایط اقیانوس، شاهد بازگشت گسترده این موجودات به گالاپاگوس در سال ۲۰۲۸ باشیم.

در نهایت، ناپدید شدن نهنگ‌های آبی زنگ خطری برای وضعیت سلامت اقیانوس‌های جهان و تاثیرات مخرب تغییرات اقلیمی بر زنجیره غذایی موجودات عظیم‌الجثه است.