هشدار ناترازی گاز؛ احتمال تنش در ۱۱ استان و تهدید تولید صنایع در زمستان

هشدار جدی کارشناسان انرژی درباره ناترازی گاز در ایران، با پیش‌بینی احتمال بروز تنش در ۱۱ استان کشور و تهدید جدی بخش‌های صنعتی در فصل سرما، فضای نگرانی را در اقتصاد کشور افزایش داده است.

بحران ناترازی گاز و تهدید تولیدات صنعتی

هدایت‌الله خادمی، عضو پیشین کمیسیون انرژی مجلس، با اشاره به وضعیت فعلی تأمین سوخت، اعلام کرد که کاهش تولید روزانه به میزان ۴۰۰ میلیون مترمکعب گاز، یک رقم بسیار نگران‌کننده است. این افت تولید می‌تواند منجر به از دست رفتن ظرفیت‌های حیاتی و ایجاد محدودیت‌های جدی در تأمین نیازهای کشور شود.

او تأکید کرد که اگرچه تلاش‌هایی برای بازگرداندن بخشی از ظرفیت‌های ازدست‌رفته انجام شده، اما حجم کاهش تولید در مقایسه با نیازهای اوج مصرف، بسیار بزرگ است. این وضعیت می‌تواند منجر به توقف تولید در بسیاری از صنایع شود که پیامدهای اقتصادی گسترده‌ای خواهد داشت.

احتمال تنش گازی در ۱۱ استان کشور

بر اساس تحلیل‌های انجام شده، وضعیت تأمین سوخت در زمستان پیش رو به شدت به دمای هوا بستگی دارد. با این حال، پیش‌بینی می‌شود که:

• ۱۱ استان کشور در معرض تنش و محدودیت‌های احتمالی قرار بگیرند.
• استان‌های شمالی و مناطق خاص با چالش‌های جدی‌تری روبرو شوند.
• اولویت اصلی در توزیع، بخش خانگی باشد و محدودیت‌ها عمدتاً بر صنایع اعمال شود.

خادمی هشدار داد که محدودیت گاز برای صنایع، تنها یک مسئله فنی نیست؛ بلکه می‌تواند با ایجاد اختلال در پرداخت حقوق کارکنان و تعهدات مالی، منجر به یک دومینوی اقتصادی، تشدید رکود و افزایش تورم شود.

چالش توسعه میادین و رقابت با قطر

در پاسخ به پیشنهاد واردات گاز برای رفع ناترازی، این کارشناس معتقد است که برای کشوری با دومین ذخایر بزرگ گاز جهان، این مسیر راهکار درستی نیست. واردات علاوه بر ایجاد وابستگی راهبردی، هزینه‌های سنگینی به اقتصاد تحمیل می‌کند.

مقایسه عملکرد توسعه میادین مشترک

خادمی با انتقاد از عدم برنامه‌ریزی مناسب در سال‌های گذشته، خاطرنشان کرد که حتی در دوران صلح و پیش از تحریم‌ها، توسعه میادین مشترک مانند فرزاد ۱ و ۲ با جدیت دنبال نشد. این بی‌توجهی باعث شده است که امروز با بحران ناترازی گاز و فشار بر زیرساخت‌های انرژی مواجه باشیم.

در نهایت، برای عبور از این بحران، تمرکز بر توسعه میادین مشترک، افزایش ظرفیت تولید و سرمایه‌گذاری هدفمند در زیرساخت‌های انرژی باید به عنوان یک اولویت ملی و فوری در دستور کار قرار گیرد.