مرگ نوزاد در ویسکانسین؛ بازگشت ویروس سرخک و تهدید جایگاه آمریکا در حذف جهانی این بیماری

مرگ یک نوزاد در ایالت ویسکانسین بر اثر بیماری سرخک، اولین مورد مرگ ناشی از این ویروس در این ایالت از سال ۱۹۹۰ تاکنون است. این فاجعه در حالی رخ می‌دهد که ایالات متحده با موج گسترده‌ای از شیوع این بیماری روبروست که سلامت عمومی را در سطح ملی به چالش کشیده است.

بحران گسترده سرخک در ایالات متحده

طبق گزارش‌های رسمی، وضعیت اپیدمیولوژیک در کشور در وضعیت نگران‌کننده‌ای قرار دارد. آمارها نشان می‌دهند که از ابتدای سال جاری میلادی، بیش از ۵۱۸۲ مورد ابتلا به سرخک در ۴۷ ایالت گزارش شده است. این میزان، بالاترین سطح ثبت شده از سال ۱۹۹۱ تاکنون محسوب می‌شود.

در ایالت ویسکانسین، شیوع بیماری تاکنون بیش از ۴۳۰ نفر را در ۱۳ شهرستان تحت تأثیر قرار داده است. علاوه بر این، ایالت پنسیلوانیا نیز با یکی از شدیدترین طوفان‌های این ویروس روبروست که منجر به ثبت ۱۴۶۷ مورد ابتلا شده است. مقامات سلامت هشدار می‌دهند که به دلیل عدم مراجعه برخی بیماران به مراکز درمانی، آمار واقعی احتمالاً بسیار فراتر از ارقام گزارش شده است.

تهدید جایگاه جهانی و چالش‌های سیاست‌گذاری

یکی از جدی‌ترین پیامدهای این شیوع، احتمال از دست رفتن جایگاه ایالات متحده به عنوان کشوری که سرخک را ریشه‌کن کرده است، می‌باشد. در سال ۲۰۰۰، آمریکا به دلیل نرخ بالای واکسیناسیون، وضعیت حذف این بیماری را اعلام کرد، اما اکنون با کاهش نرخ واکسیناسیون و گسترش اطلاعات نادرست، این دستاورد در خطر است.

"مرگ هر کودک یک تراژدی است، و این تراژدی زمانی که مربوط به بیماری قابل پیشگیری با واکسن باشد، بسیار دردناک‌تر است."
— کرستن جانسون، وزیر بهداشت ویسکانسین

در کنار بحران سلامت، تنش‌های سیاسی نیز بر مدیریت این بحران سایه افکنده است. تغییر در روش‌های گزارش‌دهی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) و بحث‌های جنجالی پیرامون صحت مرگ‌ومیرها، دقت نظارت بر شیوع را با دشواری مواجه کرده است. کارشناسان سازمان پان‌آمریکن (PAHO) قرار است در هفته آینده داده‌های سال‌های اخیر را بررسی کنند تا تکلیف بازگشت رسمی سرخک به خاک آمریکا را مشخص کنند.

نتیجه‌گیری نهایی

بازگشت ویروس سرخک به ایالات متحده، زنگ خطری برای سیستم بهداشت عمومی است. با توجه به نرخ بالای انتقال این ویروس و کاهش پوشش واکسیناسیون، مقابله با این بحران نیازمند بازگشت به رویکردهای علمی و تقویت اعتماد عمومی به برنامه‌های پیشگیری است.