نجات مردی که چاقو از چشم و مغزش عبور کرده بود؛ معجزه در مسیر نفوذ تیغه

در یک حادثه پزشکی بسیار نادر و تکان‌دهنده، مردی در دهه بیست زندگی خود در یک بیمارستان در بریتانیا با زخمی وحشتناک پذیرفته شد؛ چاقویی با عرض ۱۵ میلی‌متر از چشم راست او عبور کرده و مستقیماً به درون بافت مغز نفوذ کرده بود، اما برخلاف انتظار، او در شرایطی هوشیار و زنده به پزشکان مراجعه کرد.

جزئیات مسیر نفوذ چاقو در مغز

بر اساس گزارش منتشر شده در نشریه معتبر BMJ Case Reports، تیغه چاقو پس از عبور از حدقه چشم راست، از لوب‌های پیشانی و گیجگاهی چپ مغز عبور کرده و در نهایت به سقف جمجمه برخورد کرد. نکته بسیار حیاتی که پزشکان را شگفت‌زده کرد، مسیر دقیق نفوذ بود؛ این جسم خارجی بدون آسیب رساندن به «جسم پینه‌ای» (Corpus Callosum) یا «کپسول داخلی» که از حیاتی‌ترین بخش‌های انتقال پیام‌های عصبی هستند، عبور کرده بود.

تصویربرداری‌های سی‌تی اسکن نشان داد که اگرچه تیغه به شریان کاروتید داخلی بسیار نزدیک بوده، اما آسیب جدی به آن وارد نکرده است. تنها مورد مشاهده شده، فرورفتگی جزئی در یکی از شاخه‌های شریان مغزی میانی بود که پزشکان را در وضعیت حساس قرار داد.

مداخلات جراحی و روش «کشیدن و مشاهده»

تیم پزشکی برای جلوگیری از هرگونه اقدام ناخواسته بیمار که ممکن بود منجر به خونریزی مرگبار شود، او را تحت بیهوشی و اینتوباسیون قرار دادند. جراحان مغز و اعصاب پس از مشورت با متخصصان مختلف، تصمیم گرفتند بخشی از جمجمه را برای دسترسی مستقیم به مغز باز کنند.

در این عملیات حساس، پزشکان از یک استراتژی محافظه‌کارانه به نام «کشیدن و مشاهده» (Pull-and-see) استفاده کردند تا تیغه را بدون حفاری گسترده و تهاجمی از مسیر خود خارج کنند. نتایج پس از خارج کردن چاقو، نشان‌دهنده عدم وجود خونریزی‌های گسترده بود و جراحان توانستند با تمیز کردن زخم مغز و ترمیم جمجمه، روند بهبودی را آغاز کنند.

در جدول زیر، وضعیت بیمار پس از جراحی آورده شده است:

معجزه پزشکی و اهمیت مسیر آسیب

پزشکان این حادثه را با موارد تاریخی مانند پرونده مشهور «فینیاس گیج» مقایسه کردند. آن‌ها تأکید دارند که در آسیب‌های نفوذی مغز، شدت ظاهری آسیب لزوماً تعیین‌کننده سرنوشت بیمار نیست، بلکه مسیر دقیق نفوذ نسبت به ساختارهای عروقی و کورتیکال، عامل اصلی بقا یا مرگ است.

اگرچه علت وقوع این حادثه هنوز مشخص نیست، اما این بیمار پس از دوره مراقبت‌های ویژه، با سلامت عصبی کامل از بیمارستان ترخیص شد. این مورد بار دیگر نشان داد که حتی در مواجهه با آسیب‌های بسیار شدید مغزی، بسته به مسیر برخورد، امکان بهبودی کامل وجود دارد.