ماجرای انتقال انبار نفت شهران؛ چالش‌های فنی و هزینه‌های سرسام‌آور جابه‌جایی

بحث‌های مربوط به انتقال انبار نفت شهران از محدوده تهران به نقاط دیگر، با وجود چالش‌های فنی و اقتصادی گسترده، همچنان در مراحل اولیه و در حد یک پیشنهاد باقی مانده است. متخصصان هشدار می‌دهند که بدون جایگزینی دقیق زیرساخت‌ها، این تصمیم می‌تواند امنیت سوخت کلان‌شهر را با بحران مواجه کند.

چالش‌های فنی و هزینه‌های سنگین جابه‌جایی

علی بیت‌اللهی، رئیس بخش خطرپذیری مرکز تحقیقات راه و شهرسازی، در تحلیل این موضوع تأکید کرد که موضوع خروج انبار نفت شهران از تهران، فعلاً فراتر از یک تصمیم اجرایی ساده است. او معتقد است که این مجموعه به دلیل وابستگی شدید به شبکه خطوط لوله انتقال سوخت از پالایشگاه‌های جنوب تهران، جابه‌جایی بسیار پیچیده‌ای دارد.

بر اساس اظهارات وی، انتقال این زیرساخت‌ها تنها شامل جابه‌جایی چند مخزن نیست، بلکه شامل تغییر کل سیستم پمپاژ و لوله‌گذاری است که هزینه‌های بسیار گزافی را به منابع عمومی تحمیل خواهد کرد.

موقعیت جغرافیایی و خطرات زمین‌شناختی

یکی از دلایل اصلی مطرح شدن بحث جابه‌جایی، قرارگیری این مرکز در محدوده حریم گسل و گسترش شهر تهران است. با توجه به اینکه این انبار در دهه‌های گذشته و بدون در نظر گرفتن استانداردهای امروزی حریم گسل احداث شده، نگرانی‌هایی درباره ایمنی آن در برابر زلزله وجود دارد.

با این حال، اقدامات ایمنی نظیر ساخت دیوارهای بتنی و رعایت استانداردهای HSE، تلاش‌هایی برای کاهش مخاطرات بوده است. اما چالش اصلی این است که محل جایگزین باید در نزدیکی تهران باشد تا:

• مسیر حمل‌ونقل تانکرهای سوخت کوتاه باقی بماند.
• هزینه‌های اقتصادی جابه‌جایی سوخت افزایش نیابد.
• خطرات احتمالی تصادفات در جاده‌های دوردست کاهش یابد.

ضرورت حفظ امنیت تأمین سوخت تهران

در حالی که بحث‌های امنیتی و زمین‌شناختی مطرح است، نباید از نیاز حیاتی تهران به این زیرساخت غافل شد. انبار نفت شهران در حال حاضر یکی از ستون‌های اصلی تأمین سوخت در کلان‌شهر محسوب می‌شود.

"تا زمانی که زیرساخت‌های جایگزین و مکانی با سازوکار بهینه برای انتقال سوخت مشخص نشود، عملیاتی کردن انتقال انبار نفت شهران بسیار دشوار خواهد بود."

در نهایت، تصمیم‌گیری در این مورد نیازمند یک برنامه جامع است که میان امنیت شهر در برابر زلزله و امنیت تأمین سوخت، تعادلی منطقی برقرار کند.