انتخاب هنرمندان برای حضور در سی و سومین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان، فرآیندی دقیق و چندجانبه بوده است که در آن علاوه بر کیفیت آثار، مهارت‌های اجرایی، استقلال در دیدگاه و ظرفیت رشد هنرمند در اولویت قرار گرفته‌اند. داوران این دوره با بررسی دقیق آثار در کارگاه‌های مختلف، تلاش کرده‌اند تا برترین استعدادهای نوظهور را شناسایی کنند.

ارزیابی کیفی و چالش‌های جدید در کارگاه‌ها

بررسی دیدگاه‌های اساتید و داوران نشان‌دهنده تنوع قابل‌توجه در سطح آثار ارسالی است. در حالی که برخی رشته‌ها شاهد ارتقای سطح کیفی نسبت به سال‌های گذشته بوده‌اند، در برخی دیگر نیز افت نسبی یا نزدیکی سطح آثار، فرآیند انتخاب را با دشواری مواجه کرده است.

یکی از نکات برجسته در این دوره، ورود پررنگ فناوری به عرصه هنر است. در بخش طراحی گرافیک، حضور آثار مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان یکی از ویژگی‌های مهم مطرح شده که البته داوران بر ضرورت توجه به ایده و رویکرد شخصی هنرمند در مقابل کلیشه‌های بصری تأکید دارند.

عدالت جغرافیایی و تنوع در حضور هنرمندان

یکی از محورهای مهم در تصمیم‌گیری نهایی، توجه به پراکندگی جغرافیایی هنرمندان بوده است. داوران تلاش کرده‌اند تا با رعایت عدالت، از هنرمندانی که در استان‌های دور از مراکز اصلی و با امکانات آموزشی محدود فعالیت می‌کنند، حمایت کنند.

"تلاش بر این است که در صورت نزدیکی کیفیت آثار، هنرمندانی از استان‌های مختلف انتخاب شوند تا تنوع جغرافیایی و قومی فضای کارگاه را غنی‌تر کند."

با این حال، تأکید بر این نکته وجود دارد که رعایت عدالت جغرافیایی هرگز به معنای نادیده گرفتن کیفیت هنری نبوده و ملاک اصلی همواره توانایی و اصالت اثر بوده است.

جشنواره؛ سکوی پرتاب برای مسیر حرفه‌ای

حضور در جشنواره هنرهای تجسمی جوانان تنها یک رویداد نمایش آثار نیست، بلکه یک فرصت آموزشی استراتژیک محسای می‌شود. اساتید معتقدند تعامل مستقیم با متخصصان و تبادل نظر درباره آثار، تجربه‌ای است که می‌تواند مسیر آینده هنرمندان را از یک آماتور به یک فرد حرفه‌ای تغییر دهد.

محدودیت زمانی و ظرفیت کم کارگاه‌ها، از دیگر واقعیت‌هایی است که هنرمندان باید با آن روبرو باشند. توانایی اجرای طرح در زمان کوتاه، خود به یکی از معیارهای ارزیابی تبدیل شده است.