بحران در صنعت کفش؛ کاهش ۴۵ درصدی فعالیت کارگاه‌ها و جهش ۸۰ درصدی قیمت‌ها

صنعت کفش ایران با بحرانی بی‌سابقه در زنجیره تأمین و کاهش شدید تقاضا مواجه شده است؛ به طوری که فعالیت کارگاه‌های کوچک تولیدی در سال جاری نسبت به مدت مشابه سال گذشته، افت چشمگیری را تجربه کرده‌اند.

بحران در کارگاه‌های کوچک و افزایش هزینه‌ها

رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز تهران از وضعیت نگران‌کننده واحدهای تولیدی خبر داد و اعلام کرد که فعالیت کارگاه‌های کوچک تولید کفش با کاهش ۴۰ تا ۴۵ درصدی روبرو شده است. این کاهش فعالیت در پی افزایش هزینه‌های انرژی، بیمه و به‌ویژه گرانی مواد اولیه رخ داده است.

طبق آمارهای منتشر شده، قیمت تمام‌شده محصولات در بازار با رشد خیره‌کننده ۸۰ درصدی مواجه شده است. این افزایش قیمت در کنار کاهش قدرت خرید خانوارها، منجر به رکود شدید در بازار شده و بسیاری از مشتریان خرید خود را به تعویق انداخته‌اند.

وابستگی شدید به واردات و چالش‌های لجستیکی

یکی از نقاط ضعف بنیادین این صنعت، وابستگی عمیق به نهاده‌های خارجی است. داده‌ها نشان می‌دهند که حدود ۵۰ درصد مواد اولیه مورد نیاز تولیدکنندگان مستقیماً از خارج از کشور تأمین می‌شود.

علاوه بر این، تغییر مسیرهای تجاری از مسیرهای جنوبی به سمت ترکیه و دریای خزر، باعث شده است که:

• زمان انتقال کالاها به شدت افزایش یابد.
• هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه به طور قابل توجهی بالا برود.
• اختلال در تأمین مواد اولیه و ایجاد کمبود در بازار رخ دهد.

خطر از دست رفتن نیروی متخصص و کاهش صادرات

تعطیلی کارگاه‌های کوچک تنها یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه تهدیدی برای دانش فنی این صنعت محسوب می‌شود. با از کار افتادن این واحدها، نیروهای متخصص ناچار به ترک این حرفه و مهاجرت به مشاغل دیگر می‌شوند که بازگشت آن‌ها در آینده بسیار دشوار خواهد بود.

در حالی که ایران پتانسیل بالایی برای صادرات دارد، رقابت شدید محصولات چین و ترکیه در بازارهای عراق، افغانستان و پاکستان، سهم بازار ایران را به شدت تهدید می‌کند.

جمع‌بندی و چشم‌انداز آینده

در نهایت، بقای صنعت کفش در گرو حمایت‌های عملیاتی از کارگاه‌های کوچک، ثبات در تأمین مواد اولیه و تسهیل فرآیندهای وارداتی و صادراتی است. بدون اصلاح سیاست‌های حمایتی، خطر نابودی مهارت‌های سنتی و خروج سرمایه و نیروی انسانی از این بخش بسیار جدی خواهد بود.