آلودگی میکروپلاستیکی در خون حیات‌وحش مناطق دورافتاده برزیل

پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهند که آلودگی میکروپلاستیکی مرزهای جغرافیایی را شکسته و حتی به بدن جانوران در بکرترین نقاط زمین نفوذ کرده است. یافته‌های جدید تأیید می‌کنند که دوری از تمدن، تضمینی برای سلامت اکوسیستم‌ها نیست.

نفوذ پلاستیک به خون حیات‌وحش در مناطق بکر

محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا در مطالعه‌ای که در ژورنال Nature منتشر شده، دریافتند که ذرات ریز پلاستیک در خون جانوران وحشی ساکن در مناطق دورافتاده برزیل یافت شده است. این مطالعه با بررسی نمونه‌های خون از ۴۷ حیوان شامل تاپیر جلگه‌ای و مورچه‌خوار بزرگ انجام شده است.

پژوهشگران با استفاده از داده‌های دقیق GPS، مسیرهای جابه‌جایی این جانوران را با میزان آلودگی خون آن‌ها تطبیق دادند. نتایج نشان داد که آلودگی میکروپلاستیکی در ۴۳ مورد از ۴۷ نمونه شناسایی شده است.

آمار و ارقام: از آمازون تا تالاب پانتانال

میزان غلظت این ذرات در خون حیوانات، طیف گسترده‌ای را شامل می‌شود که نشان‌دهنده شدت نفوذ این آلاینده‌ها در زنجیره زیستی است.

نکته تکان‌دهنده در مورد تالاب پانتانال، بزرگ‌ترین تالاب گرمسیری جهان، این است که تمام جانوران مورد مطالعه در این منطقه، علی‌رغم فاصله بیش از ۱۱۲ کیلومتری از مراکز مدیریت پسماند، ذرات پلاستیکی در خون خود داشتند.

چگونگی انتقال آلودگی به مناطق دورافتاده

دانشمندان معتقدند که آلودگی میکروپلاستیکی از طریق عوامل طبیعی مانند باد و جریان‌های آبی از مناطق صنعتی به زیستگاه‌های دورافتاده منتقل می‌شود. حتی در مدل‌سازی مناطقی که فعالیت انسانی در آن‌ها نزدیک به صفر است، غلظت حدود ۱۰ ذره در هر میلی‌لیتر پیش‌بینی شده است.

«حیوانات وحشی هم‌زمان با تهدیدهایی مانند تخریب زیستگاه، آفت‌کش‌ها و تغییرات اقلیمی، اکنون با فشار ناشی از آلودگی پلاستیکی نیز روبرو هستند.»

اگرچه این مطالعه میزان مواجهه جانوران با این ذرات را اثبات کرده، اما هنوز پیامدهای بیولوژیکی و آسیب‌های مستقیم این مواد بر سلامت حیات‌وحش به‌طور کامل مشخص نیست. با این حال، گسترش آلودگی میکروپلاستیکی به مناطق بکر، زنگ خطری برای سلامت کل سیاره زمین است.