ارتباط مستقیم سلامت دهان و دندان با خطر ابتلا به زوال عقل

پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که سلامت دهان و دندان می‌تواند یکی از کلیدی‌ترین عوامل در پیشگیری یا بروز بیماری زوال عقل باشد؛ موضوعی که پیش از این در دستورالعمل‌های جهانی کمتر به آن توجه شده بود.

یافته‌های تکان‌دهنده در مطالعه بزرگ ژاپنی

محققان در مطالعه‌ای گسترده که بر روی بیش از ۴۷ هزار بزرگسال بالای ۶۵ سال در ژاپن انجام شده، دریافتند که تعداد دندان‌های باقی‌مانده در دهان، شاخصی بسیار دقیق برای سنجش سلامت شناختی است. این تحقیق که طی ۹ سال انجام شده، نشان داد که کاهش تعداد دندان‌ها مستقیماً با افزایش نرخ ابتلا به دمانس (زوال عقل) در ارتباط است.

طبق داده‌های این پژوهش، افرادی که هیچ دندانی ندارند، با ۲۷ درصد خطر بیشتر نسبت به افراد دارای دندان‌های کامل، مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

مقایسه سلامت دهان با سایر عوامل خطر

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این مطالعه، مقایسه نقش سلامت دهان با عوامل شناخته‌شده‌ای نظیر افسردگی و انزوای اجتماعی بود. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که از دست دادن دندان‌ها مسئول حدود ۷.۲ درصد از موارد ابتلا به زوال عقل در جمعیت مورد مطالعه است.

نکته بسیار حائز اهمیت این است که در میان مردان، از دست دادن دندان با سهم ۱۲ درصدی، بزرگترین عامل خطر قابل اصلاح شناخته شده است.

چرا سلامت دهان بر مغز تأثیر می‌گذارد؟

دانشمندان برای تبیین این ارتباط، چندین مسیر احتمالی را مطرح کرده‌اند:

• تغذیه نامناسب: دشواری در جویدن غذا منجر به دریافت مواد مغذی ناکافی و کاهش سلامت مغز می‌شود.
• التهابات سیستمیک: بیماری‌های لثه و التهاب دهان می‌تواند باعث ایجاد التهاب در کل بدن و در نهایت کاهش توانایی‌های شناختی شود.
• انزوای اجتماعی: از دست دادن دندان‌ها ممکن است اعتماد به نفس فرد را کاهش داده و او را به سمت گوشه‌گیری سوق دهد.

در نهایت، این یافته‌ها ضرورت بازنگری در استراتژی‌های پیشگیری از زوال عقل را دوچندان می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که سلامت دهان و دندان باید به عنوان یک رکن اساسی در مراقبت‌های بهداشتی سالمندان مورد توجه قرار گیرد.