وویجر ۱ در آستانه رسیدن به فاصله یک روز نوری؛ دعوت ناسا برای جشن جهانی

فضاپیمای وویجر ۱ در آستانه ثبت یک رکورد تاریخی در تاریخ اکتشافات فضایی قرار دارد. این کاوشگر که اکنون دورترین جسم ساخته‌شده توسط انسان است، به زودی به مرز فاصله یک روز نوری از کره زمین دست خواهد یافت؛ رویدادی که ناسا برای گرامی‌داشت آن، از ساکنان زمین دعوت کرده تا با نوری نمادین، این نقطه عطف را جشن بگیرند.

جشنواره نوری برای دورترین دستاورد بشر

طبق اعلام رسمی ناسا، در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۷ آبان ۱۴۰۵)، وویجر ۱ به فاصله‌ای معادل یک روز نوری از زمین خواهد رسید. این مسافت عظیم، حدود ۲۵.۹ میلیارد کیلومتر را در بر می‌گیرد؛ جایی که حتی نور نیز ۲۴ ساعت طول می‌کشد تا آن را طی کند.

برای بزرگداشت این لحظه، ناسا رویدادی تحت عنوان «به افتخار یک روز نوری وویجر، نور بتابانید» را برنامه‌ریزی کرده است. در این مراسم، مردم می‌توانند با استفاده از چراغ‌قوه یا نور گوشی‌های هوشمند خود، پیام‌های خود را به سمت آسمان بتابانند.

"این یک اقدام ساده و لحظه‌ای مشترک است؛ جشنی برای دورترین دستاورد بشری که نشان می‌دهد ما هنوز او را فراموش نکرده‌ایم."

ارسال پیام با کد مورس و واقعیت‌های علمی

شرکت‌کنندگان در این رویداد جهانی باید علامت شناسایی وویجر را با استفاده از کد مورس و از طریق چشمک زدن نور ارسال کنند. این کد شامل حروف V، G و R است که به شرح زیر تعریف شده است:

• V: سه چشمک کوتاه و یک چشمک بلند
• G: دو چشمک بلند و یک چشمک کوتاه
• R: یک چشمک کوتاه، یک چشمک بلند و یک چشمک کوتاه

با وجود جذابیت این ایده، باید توجه داشت که این یک ارسال سیگنال واقعی نیست. به دلیل پراکندگی نور در فضای بیکران و ضعف شدت فوتون‌ها پس از طی مسافتی به این بزرگی، وویجر ۱ عملاً قادر به دریافت این نورها نخواهد بود. ناسا نیز تاکید کرده که این حرکت صرفاً یک ابراز احساس نمادین و انسانی است.

سفر حماسی و میراث ماندگار وویجرها

این فضاپیما که از سال ۱۹۷۷ ماموریت خود را آغاز کرده، با عبور از کنار مشتری و زحل، اکنون در فضای میان‌ستاره‌ای پرسه می‌زند. اگرچه مهندسان برای حفظ انرژی مجبور به خاموش کردن برخی تجهیزات شده‌اند، اما انتظار می‌رود این کاوشگر‌ها تا دهه ۲۰۳۰ همچنان با شبکه زمین در ارتباط باشند.

حتی اگر روزی ارتباط رادیویی قطع شود، میراث آن‌ها از طریق دیسک‌های طلایی وویجر باقی خواهد ماند؛ پیام‌هایی حاوی تصاویر و صداهای زمین که مانند بطری‌هایی در اقیانوس کیهان رها شده‌اند تا روزی شاید توسط موجوداتی دیگر کشف شوند.

در نهایت، رسیدن وویجر ۱ به فاصله یک روز نوری، یادآور قدرت تخیل و توانایی بی‌کران بشر در تسخیر ناشناخته‌هاست، حتی اگر پیام‌های ما تنها به صورت نوری نمادین به سوی او تابیده شود.