مسدودسازی تتر برای کاربران ایرانی: ریسک‌ها و راهکارها

دلایل اصلی مسدودسازی آدرس‌های تتر

زهرا مکرمی، مدیرعامل پلتفرم «کیف پول»، توضیح می‌دهد که انسداد آدرس‌ها عمدتاً به دلیل ارتباط با طرح‌های پول‌شویی و حملات سایبری سازمان‌یافته انجام می‌شود. وی تأکید می‌کند که کاربران خرد یا تراکنش‌های روزمره، مگر اینکه مستقیماً به فعالیت‌های مشکوک مرتبط باشند، مشمول این انسدادها نمی‌شوند.

نقش IP یا ملیت به‌تنهایی عامل خطر نیست. آن‌چه اهمیت دارد، نوع فعالیت است. فقط در صورتی که فعالیت یک آدرس، مشکوک به رفتار مجرمانه باشد، IP و سایر مشخصات به‌عنوان داده‌های مکمل برای تحلیل استفاده می‌شود. بنابراین برای کاربران عادی، هویت ایرانی یا IP ایران، به‌تنهایی تهدید محسوب نمی‌شود.

مکرمی بیان می‌کند که تتر پیش از این نیز آدرس‌هایی را به دلایل امنیتی یا قضایی مسدود کرده است که اغلب مربوط به هکرها، گروه‌های تروریستی یا پروژه‌های پول‌شویی در مقیاس کلان بوده‌اند. او معتقد است که خط قرمز تتر نه کاربران معمولی، بلکه نهادهای مشکوک هستند.

برای کاربران ایرانی، به‌ویژه آن‌هایی که در مقیاس خرد فعالیت می‌کنند، استفاده از تتر همچنان کم‌ریسک ارزیابی می‌شود. توصیه می‌شود کاربران از کیف‌پول‌های غیرحضانتی استفاده کرده و کلیدهای خصوصی خود را کنترل کنند. همچنین، خودداری از تعامل با پروژه‌ها یا افراد ناشناس و تحت تحریم‌های بین‌المللی، به‌ویژه در حجم بالا، از اهمیت بالایی برخوردار است.

آیا جایگزینی برای تتر وجود دارد؟

یکی از پرسش‌های رایج، مقایسه تتر با گزینه‌هایی مانند DAI است. دای، به‌عنوان یک استیبل‌کوین غیرمتمرکز، در نگاه اول جذاب به نظر می‌رسد، اما چالش‌هایی نیز دارد. مکرمی با اشاره به فروپاشی استیبل‌کوین الگوریتمی TerraUSD در سال ۲۰۲۲، هشدار می‌دهد که پروژه‌های بدون ساختار نظارتی و مدیریتی مشخص، ممکن است دچار افت شدید ارزش شوند.

قانون جنیوس که اخیراً در آمریکا تصویب شده، بر لزوم داشتن نهاد حقوقی مشخص برای ناشران استیبل‌کوین‌ها تأکید دارد. این موضوع استیبل‌کوین‌هایی مانند DAI را از منظر حقوقی در موقعیتی پرریسک‌تر قرار می‌دهد، زیرا حدود نیمی از پشتوانه آن USDC است که تحت کنترل یک نهاد آمریکایی قرار دارد.

از نگاه مکرمی، مزایای DAI برای کاربران حرفه‌ای قابل بررسی است، اما برای کاربران معمولی که اولویتشان سرعت نقدشوندگی، تطابق با مقررات و کمترین ریسک است، تتر همچنان انتخاب مناسب‌تری است.

لازم است کاربران رمزارزها به‌ویژه در کشورهای تحت تحریم، علاوه‌بر امنیت فنی و حفظ حریم خصوصی، ارزیابی دقیقی از آینده قانونی پروژه‌هایی که از آن‌ها استفاده می‌کنند داشته باشند. در غیر این‌ صورت، ممکن است بدون هشدار قبلی، دارایی‌هایی در اختیار داشته باشند که از سوی نهادهای مالی یا صرافی‌ها دیگر پذیرفته نشود.

نقش IP ثابت و اسکنرها در شناسایی

سعید زنگنه، مدیر محصول صرافی رمزارزی اکسکوینو، تأکید می‌کند که فریز شدن دارایی‌ها به چند عامل مشخص برمی‌گردد. یکی از دلایل اصلی، استفاده صرافی‌ها از IP ثابت برای هات‌والت‌ها است که منجر به شناسایی والت آن‌ها و کاربرانشان می‌شود.

عامل دوم، استفاده کاربران از اسکنرهایی مانند TronScan و EtherScan است. ورود با IP ایران به این پلتفرم‌ها، داده‌هایی را ثبت می‌کند که احتمال شناسایی مبدأ تراکنش را افزایش می‌دهد. ثبت IP کاربران در صرافی‌های خارجی نیز عامل مؤثری در فریز شدن تتر برشمرده می‌شود.

زنگنه می‌گوید طبق داده‌های موجود، برخی صرافی‌های ایرانی با مسدودی مبالغ سنگینی مواجه شده‌اند؛ برای مثال، یکی از صرافی‌ها تراکنش ۳.۵ میلیون دلاری فریز شده را تجربه کرده است.

امکان پیگیری حقوقی

مدیر محصول اکسکوینو بیان می‌کند که در تئوری، امکان پیگیری حقوقی برای بازگرداندن دارایی‌ها وجود دارد، اما با توجه به تحریم‌های بین‌المللی علیه کاربران ایرانی، احتمال موفقیت این مسیر پایین است. مبالغ خرد معمولاً ارزش پیگیری حقوقی ندارند.

زنگنه تتر را استیبل‌کوینی با ریسک بالا برای کاربران ایرانی توصیف می‌کند و پیشنهاد می‌دهد کاربران یا راهکارهای پیچیده و پرهزینه‌ای برای پنهان‌سازی والت‌ها اجرا کنند یا سراغ گزینه‌های امن‌تری بروند. او اشاره می‌کند که استیبل‌کوین DAI، به دلیل غیرمتمرکز بودن، قابلیت فریز شدن ندارد، هرچند پایداری قیمت آن به اندازه تتر نیست و نوسانات جزئی دارد.

طبق داده‌های غیررسمی، بسیاری از کاربران ایرانی ۵۰ تا ۶۰ درصد دارایی دیجیتال خود را روی استیبل‌کوین‌ها نگه‌داری می‌کنند و تتر همچنان محبوب‌ترین گزینه است، اما شرایط تحریمی آن را به یکی از ناامن‌ترین انتخاب‌ها برای کاربران ایرانی تبدیل کرده است.