پژوهش جدید: محل زندگی افراد، عامل مهم در سلامت مغز و خطر ابتلا به زوال عقل

تفاوت‌های ساختاری و عملکردی در مغز ساکنان محله‌های نامطلوب

نتایج این مطالعه که در نشریه Scitechdaily منتشر شده، حاکی از آن است که در ساختار و عملکرد مغز افرادی که در محله‌هایی با وضعیت اجتماعی، محیطی و اقتصادی نامطلوب زندگی می‌کنند، تفاوت‌های قابل‌توجهی مشاهده می‌شود. تیموتی هیوز، نویسنده ارشد این پژوهش، اظهار داشت:

«این یافته‌ها با تحقیقات پیشین همسو است و نشان می‌دهد شرایط اجتماعی محل زندگی افراد می‌تواند به شکلی عمیق بر سلامت مغز آنها تأثیر بگذارد.»

این تحقیق با بررسی داده‌های ۶۷۹ فرد بزرگسال که در طرح سلامت مغز مرکز پژوهش آلزایمر دانشگاه ویک فارست شرکت داشتند، انجام شده است. شرکت‌کنندگان تحت اسکن مغز و آزمایش خون قرار گرفتند تا شاخص‌های اولیه ابتلا به آلزایمر و سایر انواع زوال عقل در آن‌ها مشخص شود.

ارتباط شاخص‌های محرومیت محله با نشانگرهای زیستی زوال عقل

پژوهشگران نتایج به‌دست‌آمده از آزمایش‌ها را با سه شاخص ملی مرتبط با وضعیت محله‌ها بر اساس کد پستی مقایسه کردند. این شاخص‌ها عبارتند از:

• شاخص محرومیت منطقه‌ای (Area Deprivation Index)
• شاخص آسیب‌پذیری اجتماعی (Social Vulnerability Index)
• شاخص عدالت زیست‌محیطی (Environmental Justice Index)

مشاهده شد که امتیاز بالاتر در این شاخص‌ها، که نشان‌دهنده فشار بیشتر عوامل اجتماعی و محیطی بر سلامت است، با تغییرات نامطلوب در نشانگرهای زیستی مرتبط با زوال عقل ارتباط مستقیم دارد. این ارتباط به‌ویژه در میان شرکت‌کنندگان سیاه‌پوست که در محله‌های محروم‌تر زندگی می‌کردند، قوی‌تر بود.

تغییرات مغزی ناشی از شرایط نامطلوب محیطی

تغییرات مغزی مشاهده‌شده در این افراد شامل موارد زیر است که محققان معتقدند در طول زمان می‌توانند منجر به افت حافظه و عملکرد شناختی شوند:

• نازک‌تر شدن لایه بیرونی مغز
• آسیب در ماده سفید ناشی از بیماری‌های عروقی
• کاهش جریان خون
• بی‌نظمی گردش خون

سودارشان کریشنامورتی، دیگر نویسنده پژوهش، این تحقیق را یکی از نخستین مطالعاتی دانست که مجموعه‌ای از عوامل اجتماعی مرتبط با محل زندگی را به نشانگرهای زیستی پیشرفته زوال عقل مرتبط می‌سازد. او تأکید کرد:

«نتایج نشان داده که شرایطی مانند کیفیت هوا، ایمنی مسکن، دسترسی به غذای سالم و فرصت‌های اقتصادی می‌تواند اثر ماندگاری بر سلامت مغز داشته باشد.»

لزوم تمرکز بر ساختارهای اجتماعی برای بهبود سلامت مغز

نویسندگان پژوهش نتیجه می‌گیرند که برای بهبود سلامت مغز در تمام جوامع، باید رویکردی فراتر از انتخاب‌های فردی اتخاذ شود و تمرکز بر ساختارها و نظام‌هایی باشد که سلامت را در سطح محله شکل می‌دهند. این امر مستلزم توجه به عوامل محیطی و اجتماعی مؤثر بر زندگی روزمره افراد است.