خبر کامل
خواب نامناسب؛ نشانه‌ای اولیه برای آلزایمر و هدف درمانی جدید
پژوهش جدیدی که توسط محققان «دانشگاه کنتاکی» انجام شده، نشان می‌دهد که خواب نامناسب نه تنها یکی از علائم شناخته‌شده بیماری‌های زوال عقل و آلزایمر است، بلکه می‌تواند به عنوان یکی از اولین نشانه‌های آغاز فرایند تخریب عصبی نیز تلقی شود. این مطالعه، اختلال خواب را به یک هشدار اولیه تشبیه کرده که پتانسیل استفاده به عنوان یک نشانگر زیستی برای شناسایی زودهنگام آلزایمر را دارد.
نقش پروتئین تاو در ارتباط خواب و آلزایمر
محققان برای توضیح ارتباط میان خواب نامناسب و آلزایمر، به بررسی نقش پروتئین تاو (Tau) پرداخته‌اند؛ پروتئینی که در پاتوژنز بیماری آلزایمر نقشی حیاتی ایفا می‌کند. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که انباشت پروتئین تاو نه تنها باعث اختلال در مصرف انرژی مغز می‌شود، بلکه می‌تواند تعادل شیمیایی مغز را نیز به هم بزند.
پژوهشگران توضیح می‌دهند که تاو مسیر مصرف گلوکز را تغییر می‌دهد. به این معنی که سوخت اصلی مغز، به جای اینکه در فرایندهای آرام‌کننده و ترمیمی به کار گرفته شود، بیشتر به سمت فعالیت‌های عصبی بیش‌ازحد و کنترل‌نشده هدایت می‌شود. این وضعیت می‌تواند یکی از دلایل اصلی ارتباط میان آلزایمر و کیفیت پایین خواب باشد.
«رایلی ای. ایرمن»، نویسنده اصلی این مطالعه، تشریح کرده است که در نتیجه این تغییرات شیمیایی، مغز به جای ورود به ریتم‌های هماهنگ و ترمیمی که برای یک خواب طبیعی ضروری هستند، در حالت بیش‌فعالی باقی می‌ماند. بنابراین، محققان به این نتیجه رسیده‌اند که خواب نامناسب صرفاً یک عارضه جانبی آلزایمر نیست، بلکه ممکن است بخشی جدایی‌ناپذیر از خود فرایند بیماری باشد.
«وقتی فرد بیدار است، مغز فعالیت بیشتری دارد و می‌تواند پروتئین‌های سمی زیادی تولید کند، درحالی‌که خواب عمیق به آرام‌شدن مغز، پشتیبانی از فرایندهای ترمیمی و پاک‌سازی مواد زائد متابولیکی کمک می‌کند. وقتی خواب تکه‌تکه و مختل می‌شود، این تعادل ممکن است به سمت نادرست منحرف شود. در این مرحله، خواب را باید یک نشانگر زیستی امیدوارکننده و سیگنال خطر دانست، نه یک آزمایش تشخیصی مستقل.»
آیا مداخله در خواب می‌تواند روند آلزایمر را کند کند؟
پژوهشگران ابراز امیدواری کرده‌اند که از آنجایی که «موتور» مغز در این فرایند سوخت را به شکل نادرست مصرف می‌کند، شاید برخی از این اثرات برگشت‌پذیر باشند. این فرضیه، امکان توقف این الگو را با استفاده از داروهای موجود مطرح می‌کند؛ داروهایی که فعالیت مهاری مغز را تقویت کرده یا فعالیت مغزی مرتبط با خواب را به تعادل بازمی‌گردانند.
ایرمن در این زمینه می‌گوید: «مطالعه ما این ایده را تقویت کرده که چنین داروهایی شاید بتوانند بخشی از علائم مرتبط با آلزایمر را کاهش دهند. هدف‌قراردادن خواب و تحریک‌پذیری عصبی می‌تواند راهی عملی برای کاهش آسیب‌های بعدی، بازگرداندن خواب و هدف‌گیری دقیق مدارهای مغزی مختل‌شده باشد.»
محققان قصد دارند در گام‌های بعدی، یافته‌های خود را گسترش دهند. آنها معتقدند تا زمانی که درمان قطعی برای آلزایمر یافت نشده، تمرکز بر عوامل خطر مرتبط با سبک زندگی، مانند کیفیت خواب و متابولیسم، می‌تواند آسیب‌پذیری در برابر این بیماری را کاهش داده و حتی روند پیشرفت آن را کندتر کند. نتایج کامل این مطالعه در نشریه معتبر NPJ Dementia منتشر شده است.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۹:۳۰ - ۱۴۰۵/۰۲/۲۵