شب‌زنده‌داری: عاملی برای افزایش اضطراب و تنهایی

ساعات اولیه صبح و سلامت روان

ساعات اولیه صبح ممکن است برای سلامت روان افرادی که عادت به شب‌زنده‌داری دارند، چندان مناسب نباشد. این نتیجه‌گیری از یک مطالعه جدید به دست آمده است که نشان می‌دهد ارتباط معناداری بین برنامه خواب دیرهنگام و افزایش سطح اضطراب و تنهایی وجود دارد.

جزئیات مطالعه و یافته‌های کلیدی

«الک هارلو»، محقق ارشد و دستیار تحقیقاتی در دانشگاه بریگهام یانگ در یوتا، توضیح می‌دهد: «افرادی که الگوهای خواب دیرهنگام دارند، تا حدی سلامت روان ضعیف‌تری را گزارش می‌کنند، زیرا آنها همچنین تنهایی بیشتری، از جمله احساس تنهایی در شب و افزایش سطح اضطراب را تجربه می‌کنند.»

این مطالعه بر روی ۴۴۲ نفر انجام شد و کرونوتایپ (ترجیح طبیعی فرد برای زمان خواب و بیداری) آنها مورد بررسی قرار گرفت. شرکت‌کنندگان همچنین پرسشنامه‌هایی را برای ارزیابی احساس تنهایی و اضطراب خود تکمیل کردند.

• نتایج نشان داد: افراد شب‌زنده‌دار به طور قابل توجهی سطح بالاتری از اضطراب را گزارش کردند.
• ارتباط با تنهایی: احساس تنهایی در شب تا حدودی این ارتباط را توضیح می‌دهد و با اضطراب بیشتر مرتبط بود.
• علت احتمالی: محققان معتقدند افراد شب‌زنده‌دار ممکن است بیشتر مستعد داشتن برنامه‌های اجتماعی باشند که با دیگران همخوانی ندارد.

هارلو در بیانیه خبری خود افزود: «این یافته‌ها نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد تجربیات اجتماعی روزانه و شبانه، هنگام بررسی سلامت روان در بین کرونوتایپ‌های شبانه، مرتبط هستند.»

تأثیر بر زندگی روزمره

این تحقیق بر اهمیت همگام‌سازی برنامه‌های خواب و بیداری با ریتم‌های اجتماعی تأکید می‌کند. عدم هماهنگی با ساعات کاری و اجتماعی رایج می‌تواند به انزوای اجتماعی و در نتیجه افزایش احساس تنهایی و اضطراب منجر شود.