عبدالمحمد آیتی؛ مترجم ماندگار قرآن و مفخر فرهنگی بروجرد

استاد عبدالمحمد آیتی، نویسنده و مترجم نامدار معاصر، با کارنامه‌ای درخشان در حوزه تاریخ، فرهنگ و ادب فارسی، به عنوان یکی از ستون‌های دانایی در ایران شناخته می‌شود.

شخصیت علمی و مسیر تعالی

عبدالمحمد آیتی در اردیبهشت‌ماه ۱۳۰۵ در شهر بروجرد دیده به جهان گشود. او علاوه بر تحصیل در مدارس نوین، علوم دینی، منطق و کلام را در مکتب‌خانه‌ها و مدارس دینی فرا گرفت. آشنایی وی با استاد عبدالحسین زرین‌کوب در دوران دبیرستان، نقطه عطفی در گرایش جدی او به ادبیات بود. وی در سال ۱۳۲۸ به عنوان دانشجوی ممتاز رشته الهیات از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد.

تلاش و پشتکار در دوران جوانی

سختی‌های معیشتی در دوران تحصیل، مانعی برای پیشرفت او نبود. آیتی برای تأمین هزینه‌های آموزشی، در مشاغلی نظیر نجاری و قنادی فعالیت می‌کرد؛ تجربه‌ای که به گفته صاحب‌نظران، در شکل‌گیری شخصیت استوار و منش علمی او تأثیر بسزایی داشت.

آثار ماندگار و خدمات فرهنگی

استاد آیتی در طول عمر پربار خود، آثار ارزشمندی را به جامعه علمی ایران هدیه کرد. مهم‌ترین دستاوردهای پژوهشی و ترجمه‌ای وی عبارتند از:

• ترجمه قرآن مجید، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه
• ترجمه تاریخ ابن‌خلدون
• ترجمه تاریخ دولت اسلامی در اندلس
• ترجمه تاریخ ادبیات زبان عربی (برگزیده کتاب سال)
• ترجمه معجم‌الادبا

عبدالمحمد آیتی تا پایان عمر با قلمی استوار در عرصه فرهنگ و ادب ایران حضور داشت و آثار او همچنان از منابع ارزشمند پژوهشی کشور به شمار می‌رود.

سوابق اجرایی و علمی

او علاوه بر تدریس در دانشگاه‌های فارابی و دماوند، مسئولیت‌های اجرایی متعددی را بر عهده داشت: