کاهش مصرف شکر در دو سال اول زندگی؛ کلید پیشگیری از زوال عقل در سالمندی

تحقیقات جدید نشان می‌دهند که کاهش مصرف شیرینی‌جات و قندهای مصنوعی در دوران بارداری و تا دو سالگی کودک، تأثیری شگرف بر سلامت مغز در دهه‌های بعدی زندگی دارد و می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

بررسی سوابق تاریخی و تأثیر سهمیه‌بندی شکر

پژوهشگران دانشگاه علم و صنعت هنگ‌کنگ با تحلیل داده‌های پزشکی نزدیک به ۶۵ هزار نفر که در دوران پیش و پس از جنگ جهانی دوم در بریتانیا متولد شده بودند، به نتایج خیره‌کننده‌ای دست یافتند. در آن بازه زمانی، دولت بریتانیا سهمیه‌بندی شدیدی بر مصرف شکر اعمال کرده بود. با پایان یافتن این محدودیت در سال ۱۹۵۳، میانگین مصرف روزانه شکر در کشور به‌یک‌باره از ۴۱ گرم به ۸۰ گرم افزایش یافت.

یافته‌های کلیدی در مورد سلامت مغز

مطالعه بر روی این افراد از سن ۵۵ سالگی آغاز شد و به مدت ۱۵ سال ادامه یافت. نتایج به‌دست‌آمده نشان‌دهنده تفاوت‌های معناداری در سلامت شناختی گروه‌های مختلف بود:

• کاهش ۲۱ درصدی: افرادی که در دوران جنینی و سال اول زندگی تحت شرایط سهمیه‌بندی بودند.
• کاهش ۲۳ درصدی: افرادی که تا پایان دو سالگی مصرف قند پایینی داشتند.
• تأخیر در بروز بیماری: مبتلایانی که در اوایل زندگی شکر کمتری مصرف کرده بودند، به‌طور میانگین ۲.۶ سال دیرتر به زوال عقل دچار شدند.

«محدودیت مصرف شکر در ۱۰۰۰ روز اول زندگی، یک استراتژی ساده اما بسیار حیاتی برای ارتقای سلامت مغز در دوران سالمندی است.»

اهمیت تغذیه در ۱۰۰۰ روز نخست زندگی

این یافته‌ها تأکید می‌کنند که دوران نوزادی و اوایل کودکی، پنجره‌ای طلایی برای شکل‌گیری ساختار مغز است. کاهش مصرف قند در این دوران نه تنها خطر زوال عقل را کاهش می‌دهد، بلکه با شاخص‌های مطلوب‌تری در سلامت کلی مغز مرتبط است. این پژوهش راهکارهای جدیدی را برای پیشگیری از بیماری‌های عصبی در سطح کلان پیشنهاد می‌دهد.