خواب طولانی و خطر آلزایمر؛ هشداری تازه درباره استراحت بیش از ۸.۵ ساعت

یافته‌های پژوهشی جدید نشان می‌دهد که خواب طولانی می‌تواند یکی از نخستین زنگ خطرهای ابتلا به بیماری آلزایمر باشد. بر اساس این ارزیابی‌های پزشکی، استراحت بیش از ۸.۵ ساعت در شبانه‌روز با افزایش سطح پروتئین‌های مخرب در خون پیوند مستقیم دارد.

ارتباط مدت استراحت شبانه با نشانگرهای زیستی مغز

بررسی داده‌های حاصل از ۲۴۱۰ داوطلب در طرح پژوهشی قلب فرامینگهام مشخص کرد افرادی که الگوی خواب طولانی‌تری دارند، تراکم بالاتری از نشانگر p-tau۱۸۱ را در جریان خون خود ثبت کرده‌اند. این پروتئین به‌طور مستقیم با تخریب ساختار عصبی و فرآیند زوال عقل در ارتباط است.

محققان برای دستیابی به نتایج دقیق، متغیرهای متعددی نظیر سن، جنسیت، وضعیت ژن پرخطر APOE e۴، نارسایی کلیوی و علائم افسردگی را بررسی کردند. در میان چهار شاخص زیستی مورد سنجش، تنها نشانگر p-tau۱۸۱ با افزایش ساعات خواب رابطه‌ای معنادار و صعودی را به نمایش گذاشت.

اهمیت پایش زودهنگام تغییرات شناختی

آسیب‌های مغزی ناشی از زوال عقل معمولاً ۱۵ تا ۲۰ سال قبل از آشکار شدن نشانه‌های فراموشی آغاز می‌شوند. آسیب به مناطقی از مغز که چرخه خواب و بیداری را مدیریت می‌کنند، فرد را ناخودآگاه به سمت استراحت طولانی‌تر سوق می‌دهد.

تشخیص زودهنگام زوال عقل مسیر استفاده از درمان‌های نوین دارویی نظیر لکانماب و دونانماب را باز می‌کند و فرصت گران‌بهایی برای کنترل روند بیماری در اختیار مراقبان و کادر درمان قرار می‌دهد.

بهبود بهداشت خواب در کنار فعالیت‌های بدنی منظم، کنترل سلامت سیستم قلبی-عروقی و تمرین‌های تقویت حافظه، از مؤثرترین تدابیر برای صیانت از عملکرد شناختی مغز در درازمدت به شمار می‌روند.