رژیم گیاه‌خواری چگونه در یک ماه فعالیت ژن‌ها و روند پیری را دگرگون می‌کند؟

رژیم گیاه‌خواری می‌تواند در بازه‌ای به کوتاهی یک ماه، نشانگرهای بیولوژیکی مرتبط با سلامت و روند پیری را در ژنوم انسان دستخوش دگرگونی کند.

دگرگونی نشانگرهای شیمیایی DNA با اصلاح تغذیه

پژوهشگران در یک بررسی بالینی جامع، وضعیت نشانگرهای شیمیایی متصل به دی‌ان‌ای را در میان داوطلبان بررسی کردند. اپی‌ژنوم ساختاری از علائم زیستی است که بدون تغییر در توالی ژنتیکی، تعیین می‌کند کدام بخش‌ها فعال یا غیرفعال بمانند. فرایند متیلاسیون با الصاق برچسب‌های شیمیایی به ژن‌ها، شدت یا ضعف فعالیت آنها را هدایت می‌کند و کیفیت رژیم غذایی روزانه تأثیر مستقیمی بر این سازوکار به جا می‌گذارد.

تأثیر رژیم گیاه‌خواری بر سیستم ایمنی و سن زیستی

در این کارآزمایی بالینی، ۴۸ شرکت‌کننده پس از گذراندن یک هفته برنامه غذایی یکسان، به دو دسته با کالری برابر تقسیم شدند؛ گروهی تحت برنامه کاملاً گیاهی و گروه دیگر با مصرف مقادیر بالای گوشت به مدت ۳۰ روز پیگیری شدند. تحلیل بیش از ۸۰۰ هزار جایگاه متیلاسیون نشان داد که گزینش تغذیه گیاهی سبب افت گلبول‌های سفید عامل التهاب مزمن موسوم به نوتروفیل‌ها شده و در مقابل، میزان لنفوسیت‌های تنظیمی CD4 T را تقویت کرده است.

تحلیل داده‌های متیلاسیون از طریق ساعت‌های اپی‌ژنتیک نشان داد سرعت فرسودگی و پیری سلولی در گروه بهره‌مند از الگوی گیاهی به شکل قابل‌توجهی مهار می‌شود.

همچنین متیلاسیون در نواحی کنترلی ژن‌های مرتبط با تکثیر کنترل‌نشده سلولی و مسیرهای پیام‌رسانی سرطان افزایش یافت که به معنای مهار و کاهش فعالیت این بخش‌ها است. متابولیسم چربی‌ها، هدایت پیام انسولین و سازوکارهای بازسازی دی‌ان‌ای نیز هم‌زمان با پیروی از رژیم گیاه‌خواری بهینه‌سازی شدند.

چشم‌انداز ماندگاری تغییرات ژنتیکی

با وجود نتایج امیدوارکننده در مقیاس مولکولی، دانشمندان تأکید دارند که روشن شدن پایداری این اثرات در بلندمدت نیازمند مطالعات گسترده‌تر روی جمعیت‌های بزرگ‌تر است. در مجموع، این یافته‌ها اثبات می‌کنند که گزینش‌های خوراکی روزمره اثری شبکه‌ای و چندلایه بر سامانه‌های حیاتی، سیستم دفاعی و شتاب کهولت سلولی برجای می‌گذارند.