سرعت پیاده‌روی؛ عاملی کلیدی در کاهش خطر مرگ زودرس

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که سرعت پیاده‌روی می‌تواند به عنوان یک عامل حیاتی در کاهش ریسک مرگ‌ومیر زودرس عمل کند و حتی کمبود تعداد قدم‌های روزانه را تا حدودی جبران نماید.

ارتباط میان سرعت گام‌برداری و طول عمر

بر اساس یک مطالعه گسترده که توسط پژوهشگران استرالیا و اسپانیا بر روی حدود ۷۰ هزار شرکت‌کننده در بازه سنی ۴۰ تا ۶۹ سال انجام شده، مشخص گردید که کیفیت حرکت بسیار مهم‌تر از صرفاً تعداد گام‌هاست.

در این پژوهش، افراد بر اساس میزان فعالیت روزانه به چهار دسته تقسیم شدند. نکته قابل توجه این بود که افرادی که تعداد قدم کمتری داشتند اما با سرعت بالاتر حرکت می‌کردند، نتایج سلامتی مشابهی با افراد پرتحرک داشتند.

چرا سرعت پیاده‌روی از تعداد قدم‌ها مهم‌تر است؟

نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که حتی اگر فردی روزانه کمتر از ۵ هزار قدم بردارد، اگر بخشی از این مسیر را با سرعت ۸۰ قدم در دقیقه طی کند، با افرادی که تعداد قدم بیشتری اما با سرعت پایین (حدود ۶۰ قدم در دقیقه) دارند، برابری می‌کند.

"افزایش سرعت گام‌برداری در افرادی که فعالیت کمتری دارند، می‌تواند خطر مرگ زودرس را به طور قابل توجهی کاهش دهد."
— دکتر نیکلاس کومل، دانشگاه موناش

این یافته‌ها به این معنا نیست که فعالیت بدنی جایگزین نمی‌شود، بلکه نشان می‌دهد که شدت فعالیت می‌تواند اثرات مثبت خود را در مدیریت سلامت نشان دهد.

افزایش تحرک فراتر از عدد ۱۰ هزار قدم

بسیاری از افراد به دلیل محدودیت‌های جسمی یا مشغله‌های کاری، قادر به رسیدن به هدف سنتی ۱۰ هزار قدم در روز نیستند. با این حال، این مطالعه پیام امیدوارکننده‌ای برای آن‌ها دارد:

• هر قدم اضافی، حتی اگر با سرعت کم باشد، مفید است.
• افزایش سرعت در همان تعداد قدم کم، فواید چشمگیری دارد.
• هدف اصلی باید افزایش تدریجی تحرک متناسب با توانایی فرد باشد.

در نهایت، می‌توان نتیجه گرفت که برای بهره‌مندی از فواید سلامت، نباید تنها بر اعداد تمرکز کرد؛ بلکه سرعت پیاده‌روی و افزایش شدت فعالیت، راهکاری هوشمندانه برای کسانی است که زمان یا توان کمتری برای پیاده‌روی طولانی دارند.