تفاوت میزان عضله‌سازی در گیاه‌خواران و گوشت‌خواران در سالمندی

نتایج یک مطالعه علمی جدید نشان می‌دهد که رژیم‌های غذایی گیاه‌خواری با وجود مزایای سلامتی فراوان، در مقایسه با رژیم‌های مبتنی بر گوشت، پتانسیل متفاوتی در میزان عضله‌سازی دارند. این پژوهش که بر روی بزرگسالان بالای ۵۵ سال انجام شده، ابعاد جدیدی از تأثیر پروتئین بر توده عضلانی را روشن کرده است.

مقایسه عملکرد عضلانی در رژیم‌های گیاهی و همه‌چیزخواری

در این کارآزمایی بالینی که توسط محققان دانشگاه علوم کاربردی آمستردام انجام شد، ۱۰۸ شرکت‌کننده به مدت ۱۲ هفته تحت نظر بودند. هدف از این مطالعه، بررسی میزان پاسخ عضلانی به تمرینات مقاومتی در دو گروه گیاه‌خوار و همه‌چیزخوار بود.

شرکت‌کنندگان در هر دو گروه، سه بار در هفته تمرینات قدرتی شامل حرکاتی نظیر اسکات، پرس سینه و پرس پا را انجام دادند. نکته حائز اهمیت این بود که هر دو گروه توانستند به میانگین مصرف پروتئین مورد نیاز، یعنی حداقل ۱.۲ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، دست یابند.

نتایج نشان داد که از نظر بهبود قدرت عملکردی و توانایی جابه‌جایی وزنه‌ها، تفاوت معناداری میان دو گروه وجود ندارد؛ اما در بخش حجم عضلانی، تفاوت‌های مشخصی مشاهده شد.

تفاوت در میزان رشد توده عضلانی

اگرچه هر دو گروه شاهد افزایش توده عضلانی در بخش‌های پا و بازو بودند، اما میزان این رشد در مصرف‌کنندگان گوشت به مراتب بیشتر بود. داده‌های استخراج شده از این تحقیق را می‌توان در جدول زیر مشاهده کرد:

محققان معتقدند این اختلاف ممکن است ناشی از کیفیت پروتئین‌های حیوانی یا سطح اشباع پروتئین در بدن گروه همه‌چیزخوار باشد. جالب توجه است که در گیاه‌خواران، افزایش مصرف پروتئین مستقیماً با افزایش عضله رابطه داشت، اما این روند در گوشت‌خواران به دلیل رسیدن به آستانه اشباع، مشاهده نشد.

اهمیت پروتئین برای سالمندان و گیاه‌خواران

بسیاری از متخصصان نگران هستند که رژیم‌های گیاهی در دوران سالمندی منجر به تحلیل عضلانی شود. با این حال، این مطالعه تأکید می‌کند که عضله‌سازی برای گیاه‌خواران کاملاً امکان‌پذیر است، مشروط بر اینکه:

• میزان دریافت پروتئین به دقت مدیریت شود.
• تمرینات مقاومتی و وزنه زدن به طور منظم انجام شود.
• کیفیت منابع پروتئینی گیاهی (مانند لبنیات و تخم‌مرغ) در سطح مطلوبی باشد.

"رژیم‌های غذایی عمدتاً گیاهی می‌توانند از بهبودهای قابل‌توجه در توده عضلانی و عملکرد جسمانی پشتیبانی کنند، به شرطی که پروتئین کافی تأمین شود."

در نهایت، این پژوهش که در مجله American Journal of Clinical Nutrition منتشر شده، یادآور این نکته است که انتخاب رژیم غذایی باید با توجه به شرایط فردی و نیازهای بیولوژیک انجام شود. برای حفظ سلامت و قدرت در سنین بالا، تمرکز بر کیفیت و کمیت پروتئین، چه از منابع گیاهی و چه حیوانی، حیاتی است.