انتقاد شدید کارگران معادن طلای آذربایجان غربی از قراردادهای موقت و محرومیت صنفی

کارگران زحمتکش معادن طلای استان آذربایجان غربی، با ابراز گلایه شدید، از وضعیت نابسامان قراردادهای موقت سه ماهه خود انتقاد کرده و خواستار بهبود فوری شرایط کاری و امنیت شغلی شدند.

این کارگران که عمدتاً در معادن طلای آق‌دره و زرشوران تکاب مشغول به فعالیت هستند، از عدم تحقق وعده‌ها برای بهبود وضعیت شغلی و برقراری ثبات کاری خبر می‌دهند. به گفته آن‌ها، در محیط کارفرمایی معادن طلا، کارفرما از اختیارات مطلق برخوردار است و کارگران هیچ‌گونه حق مشارکت، چانه‌زنی یا حتی اعتراض قانونی ندارند.

محرومیت از حقوق صنفی و عواقب مطالبه‌گری

با وجود اینکه این کارگران سهم بسزایی در تولید سودهای کلان برای کارفرمایان دارند، اما از ابتدایی‌ترین حق خود یعنی داشتن تشکل صنفی محروم هستند. یکی از کارگران معدن آق‌دره در این باره می‌گوید:

در طول این سالیان متمادی، هرگز نتوانستیم به صورت متشکل عمل کنیم؛ در واقع، اجازه چنین کاری به ما داده نشد. مطالبه‌گری‌ها و اعتراضات ما در دهه ۹۰ نه تنها به نتیجه‌ای نرسید، بلکه منجر به صدور حکم شلاق برای برخی از همکاران و تهدید به اخراج برای تعدادی دیگر شد. خواسته‌های ما کاملاً قانونی بود، اما در نهایت این کارگران بودند که محکوم شدند!

خواسته‌های اصلی کارگران معادن طلا

کارگران معادن طلا بر ضرورت تحقق خواسته‌های قانونی و انسانی خود تأکید می‌کنند. مهمترین این مطالبات عبارتند از:

• برخورداری از قراردادهای پایدار: شامل قراردادهای دائم یا شبه دائم که امنیت شغلی را تضمین کند.
• بهبود مزد و مزایای مزدی: مطابق با قانون کار و اصول عدالت، به نحوی که پاسخگوی نیازهای معیشتی کارگران باشد.
• بهره‌مندی از سیستم نمایندگی یا تشکل صنفی: برای دفاع از حقوق و منافع کارگران و ایجاد امکان چانه‌زنی جمعی.

آن‌ها با اشاره به افزایش چشمگیر قیمت طلا و تورم، بیان می‌کنند که سود کارفرمایان چندین برابر شده، در حالی که زندگی کارگران به شدت تحت فشار قرار گرفته است. این وضعیت سؤالاتی جدی را مطرح می‌کند: «چرا باید همواره نگران تمدید قرارداد باشیم؟ چرا باید با حقوقی بسیار حداقلی زندگی کنیم؟!»