دورکاری چگونه سلامت روان کارکنان و ماندگاری در سازمان را افزایش می‌دهد؟

یافته‌های یک بررسی علمی گسترده نشان می‌دهد دورکاری نه‌تنها پیوند میان همکاران را سست نمی‌کند، بلکه موجب ارتقای سطح سلامت روان و کاهش تمایل نیروها به ترک سازمان‌ها می‌شود.

تاثیر چشمگیر دورکاری بر بهبود شاخص‌های روانی کارکنان

پژوهشگران با مطالعه وضعیت شغلی بیش از ۷ هزار و ۷۰۰ کارمند فعال در بخش بهداشت و درمان دریافتند شاغلانی که امور روزمره خود را از منزل پیگیری می‌کنند، از آرامش و رفاه ذهنی بیشتری نسبت به همکاران حضوری برخوردارند. این ارزیابی با دسته‌بندی افراد به سه گروه دورکار، تمام‌وقت حضوری و مدل ترکیبی به نتایج متفاوتی در سنجش رضایت شغلی منتهی شد.

امتیاز ارزیابی رفاه و سلامت روانی نیروها در مقیاس ۱ تا ۵ به شرح زیر ثبت شده است:

• شاغلان دورکار: کسب میانگین امتیاز ۴.۲۲
• شاغلان مدل ترکیبی: کسب میانگین امتیاز ۴.۱۲
• کارمندان حضوری: کسب میانگین امتیاز ۳.۸۹

کاهش نرخ ترک شغل و حفظ انسجام درون‌سازمانی

بر خلاف گمانه‌زنی‌های اولیه مدیران مبنی بر افت تعلق سازمانی در شرایط کار از راه دور، واژه‌های توصیفی کارکنان نشان داد شاخص همبستگی مثبت میان دورکاران با عدد ۰.۶۱ حتی بالاتر از شاغلان حضوری با عدد ۰.۵۵ قرار دارد. علاوه‌بر این، نرخ جابه‌جایی شغلی پس از گذشت یک سال در میان دورکاران به ۷.۸ درصد محدود شد، درحالی‌که این رقم برای پرسنل حاضر در محل کار به ۸.۸ درصد رسید.

تحلیل داده‌ها اثبات می‌کند برقراری ارتباطات هدفمند و ساختاریافته اهمیتی به‌مراتب بیشتر از حضور فیزیکی افراد در دفاتر کاری دارد.

بازنگری در سیاست بازگشت اجباری به دفاتر کار

در دورانی که بسیاری از مجموعه‌های بزرگ در حال تصمیم‌گیری پیرامون الزام بازگشت فیزیکی کارکنان هستند، یافته‌های علمی تازه هشداری جدی نسبت به نادیده‌گرفتن مزایای منعطف‌سازی محیط کار به‌شمار می‌رود. مدیران با درک درست الگوهای نوین ارتباطی می‌توانند بهره‌وری و پایداری نیروی انسانی را بدون تحمیل حضور اجباری ارتقا دهند.

نتایج این تحقیق جامع در نشریه علمی Frontiers in Psychology به چاپ رسیده و چارچوب جدیدی برای ارزیابی شیوه‌های مدرن مدیریت کارمندان ارائه داده است.